676 
A D N O TAT IONES 
Vocabulum τερηδόνας deest in Reg. Amb. eiusque in loco 
lacuna est. Deinceps v^rba νοσονυι δε μάλιστα desunt in 
Edd. pr. et in Codd. V. R. A. E Camotiana inseruit Syl- 
burg, adiecto indidem ήλιουμεν a, quod auctoribus Med. 
eL Canis, et tribus versionibus resecuit Camus. Gaza ver¬ 
tit: aegrotant potissimum, cum s . lua flores aeruginosos 
tulerit, atque etiam temporibus siccis. Thomas ita: cum 
flores erysiboidei per materuqn illati fuerint. Legit igitur 
scriptum άνθη διά την ύλην ένεχθψ Albertus: Adhuc 
autem apes infirmantur tempore, quo flores papaueris mul¬ 
tum tumescunt, quia hoc fit ex ventositate generata in 
ipsis ex siccitate temporis: et hoc est contrarium omni ge¬ 
neri apum: hoc enim tempore maxime in terris calidis se¬ 
quitur epidimia, quum aurugo quasi aeris rubigo vocatur : 
et haec inducit rores siccos in album puluerem conuertibi- 
les, et ex illis apes infirmantur, is igitur pro υλη videtur 
μηκών reddidisse. Rem conficit, quod noster de eadem 
re infra 9, 4o. tradit: νοσονσι δε μαλιστα, όταν έρυσι- 
βωδη έργαζωνται ύλην, quae Gaza vertit: cum per aerugi¬ 
nosam materiam operantur . 
ελαίου μένα ] Canis. Vat. ήλιον μένα habent; vnde vi¬ 
detur verbum in Codice Camotii alienum in locum immi¬ 
grasse, vnde illud Camus expulit. Versio Tliomae habet: 
oleata citissime > si quis. Scriptum igitur legit: έλαιού- 
μενα τάχιστα , άν τις την κ. Albertus vertens et prae¬ 
cipue caput eius, et tunc maxime , quum inunctum soli 
exponitur , videtur μάλιστα reddidisse. Pimius n.s.21. 
Oleo quidem non apes tantum sed omnia insecta exani¬ 
mantur, praecipue si capite vncto in sole ponantur. Ae¬ 
lianus Η. A. 4 , 18. τά δ * έντομα φθείρεται, εί έλαιο) τις 
έγχρίσειεν αυτά. Rasilius Homil. 8. in Hexaemeron, 
cum eadem tradidisset, addit: ό'ξονς δ' ευθύς έπιβλη H εν¬ 
τός παλιν άναβιώσκεται, των διε'ξόδων άνοιγα μενών. 
Item Eustathius in Hexaem. p. 3 i. ai μέλισσαι καί σφή¬ 
κες έλαια.) καταβρεχθεϊσαι φθείρονται των πόρων αποφρα- 
