AD LIBRI VIII. CAP. XXVIII. 689 
tum. Tliomas : magnitudo huius cubitalis. Scotus apud 
Vincentium: quantitas eius est cubitalis quasi. 
καί δασύ ίδείν] Margo Isingr. δασύ εϊδεν habet, inutili 
emendatione, δασύ refer ad όφίδιον , non ad proximum 
μέγεθος. Deinceps όταν τε δάκη scriptum vertit Tliomas 
cumque morserit. Verba το κύκλο) desunt in V. R. A. De¬ 
nique ου μόνον Camus ait se ex Med. vulgato μόνον sub¬ 
stituisse. At Sylburgiana etLaemariana anni 1597. μόνου 
liabent. Quod attinet ad rem, serpentem hirsutum vel 
pilosum equidem nullum adhuc vidi vel memoratum legi. 
Fuerunt tamen olim, qui Nicandream descriptionem in 
Theriacis versu 321 . eo detorquerent. Verba enim, ή δε' νυ 
χρονη οϊηπερ λασίης δάπνδος περιδεδρομε τε'ρφει, Eutecnius 
paraphrastes ita reddidit: κατά παντός δέ παρέχεται τον 
σώματος τρίχας - και μην alia καί τάπητος εναν&ονς όδε 
που δείκνυαν την χροιήν. Cum quo facit Epiphanius T. I. 
p. 116. cuius verba excerpta posui ad Aeliani Η. A. i5, 
<D. l8. 
Quod Albertus serpentem hunc facit eundem cum ba¬ 
silisco, nescio qua fide quaue auctoritate nitatur. Sunt 
quidem multa a Plinio, inprimis Nicandro Theriacorum 
versu 3 q 6 . et seqq. narrata de basilisci imperio in reliquos 
serpentes et veneno acerrimo, sed nihil plane apud vllum 
scriptorem, vel graecum vel latinurn reperi traditum, quo 
hirsutia vel pilositas eius firmari possit. Memoratur etiam 
ab auctore Mirabilium c. 162. Thessaliae Ιερός καλούμε¬ 
νος οφνς , de eiusque natura et veneno eadem fere tradit 
scriptor, quae de basilisco narrant ceteri; sed pilos tacet, 
et de magnitudine haec tantum posuit: τω δε μεγέΰεν ονκ 
εστν μύγας, άλλα με'τριος. Denique indicum serpentem 
postremo loco commemoratum ab Aristotele Albertus idem 
pariter basiliscum vocari ait. Itaque in basilisci nomine 
tam varie huc et illuc tracto praesidium nullum quaeri 
potest. 
X x 
