LIBER X. 141 
ij^ui dulces fpernit thalamos, & foedera fan£li 
Coiiiugijjfaftuque preces, & dolia fuperbo 
Contemnit Nymphae, magno qux fanguine Div^m 
Creta eftjfic Divos iiuer, Nymphafqiie forores 
Agaricis late dives dominatur in undis. 
Ne fine mortales tantum fe tollere faftus» 
CQiiniibiaut Divum contcmnant.O age, Mater, 
T«^ndc manus,Drymufque tua: miferere prcca.“»tis. 
iVon votis injufia peto, aut inhonefia.nequc unquam 
Furtivurn,vos,Dij,teftor, meditata furorem, 
legitimum peto coniugium,& Sandos Hymeii^os. 
Talibus orantem didis Aurora repoftis 
Audijt ex adytis, Drymoque affata precantem efl. 
Nc dubita, Drymo,fanguis meus; ipfaego pacem, 
Auxiliumque feram certum. De gurgite gemmas. 
Pignora qu.T laetae patiunt ccelcftia Matres, 
Et noftras olim lacrymas,nunc munera6'olis, 
Accipe,& aurati transfer te Gangis adora. 
Hic tibi nativam divini roris in undam 
Acre cotufcantesgemmas difiblvatacetum. 
Amplaque gemmato replebis pocula fucco i 
Non procul cfluvio,fuavi qua gutture Cycni 
Saepe volant,rcplentque fuo late aera cantu, 
Saxo in pendenti jacet antrum,6c defuper ingens 
Sylva viret,rauco Zephyri qux pulfa fufurro 
Optatos revocat vocali murmure fomnos.* 
Huc puer Oceano fefe deducit ab alto, 
Et dulces fomnos,frigufque inquirit Opacum , 
Cum 5’ol incandet,medioque altifiimus Axe efi:. 
Hic gemmata fuper mufeo carcbefia pones 
Veftibuhim ante ipfum, textumque edivicebaccA 
Confticues juxta torquem, quibus ilicet adis, 
Antrapete,6c penitus te averfam a lumine cOnde . 
Nanque ubi pifcatu e multo defefifus lanthus 
Ad veiftctjdijqiie bibet nova pocula roris. 
Duritiem ex animo ponet,faftumque fiiperbum. 
Quin etiam miro baccarum lumine captus, 
Nofcere quxfint,&:5'uperum quo numine mifi^, 
Optablt.Tunc ipfa adytis egrefla repofiis, 
Erudies puerum,& noftros dic, Nympha, dolores. 
Adde 
. ./ ■ 
ea (Jijfolvi- 
tar. 
