30 
54. Humb. Ess, polit, sur nouv. Esp. II. p. 454.) Incolae teste Pisone (1. c. p. 316.) Bombyces indigenas Igocu, 
sericum vero Igocurenimho vocant. — Browne ct Merian affirmant, erucam Papilionis Cupidinis Linn. supra Gossypii 
plantas vivere. — Cl. Molina enarrat, magnam resinae copiam prope urbem Coquimbo regni chilensis in Origani 
specie quadam colligi, quae ab eruca Phalaenne cerariae Mol. aut progignitur, aut e plantae illius gemmis, quas 
arrodit, secernitur. Eruca illa vere multitudine immensa in ramis plantae Ckila dicta apparet, ibique cellulas, in 
quibus metamorpbosin subit, e cera aut resina illa alba molli conficit, quae prius alba tunc flava, denique fusca 
fit, ct autumno colligitur. (Mol. I. 174.) Cl, Azara lepidopteron magnum fuscum memorat, cui mos est, ova muco 
involuta cuti hominum imponere, qui denudati dormiunt. Larvae exclusae sub cutem repunt, et tumorem parvum 
prurientem excitant; membrum tumescit, et dolor acutus sentitur. Incolae statim morbum cognoscunt; folia her¬ 
bae nicotianae masticant, in vulnus spuunt, idque vehementer comprimunt, unde vermiculi quinque aut sex pilosi, 
fusci, dimidiam unciae longi prodeunt. (!. c. p. 217) Haec res maxime singularis apparet, quod hucusque lepi¬ 
dopteron nullum cognitum sit , quod ova corporibus organisatis imponeret. Cl. Kirby (Introd. to Ent. Vers. germ. 
I. p. 147.) animalcula illa larvas Oestri hominis Fabr, aut speciei affinis putat. Conf. etiam Humb. Ess. sur la 
Geogr. d. Piant, p. 136. 
Americam meridionalem erucas valde memorabiles procreare notum est. (Conf. Mer. Ins. surin. et supplement a 
Papii, exot. de Cramer pa^ Stoll.) Erucas tales verosimiliter cl. Azara descripsit. Vidit scilicet in Paraquaria vermem 
magnum, paene uncias duas longum, capite noctu carbonem cardentem referentem, qui in utroque corporis latere ad 
longitudinem seriem foraminmu ocellis similium ostendebat, e quibus lumen exiguum, flavidum prolucebat. Corpus 
speciei alius totum obsitum est fasciculis aut plantulis quibusdam, qui satis elevati, nigri, cuti perpendicularitcr 
implantati fuerunt. Fasciculus quilibet in ramos divisus apparuit, et ramus quivis foliola, aut potius pilos seu 
setulas tulit. (Az. 1. c. p. 214. scq.) Sub nomine Tataurdnu et Amhud Piso (I. c. p. 286. seq.) erucas duas me¬ 
morat, quae urunt instar ignis, si cutem humanam attingunt. Omnes denique erucae, inquit, urendi vim habent, 
cutique deglubendae et vesicis excitandis aptam. Oniscus, quem descripsit bonus Dobrizhofer, erucam praecedentem 
qnadrat. Verbis sequentibus eum memorat: „Scolopendram cum Onisco cave confundas. Hunc Quaranii Amhud 
dicunt. Vermis est fuscus, rotundus, digitos duos longus, pluma, qua scribitur, anseris vix crassior. Corpus pilis 
asperis, sed eleganter flavis vestitur. In capite maculae candidae hinc et illinc duplici serie eminent. Octo pedi¬ 
bus curtis, sed crassis graditur. Quam corporis partem attigerit, inflammat vehementer, ut adeo veneni expers 
putari haud possit.“ Etiam in Europa plures erucas tali pilorum qualitate praeditas inveniri constat, e. g. Born- 
hycem processioneam ^ pithyocampam ctc. 
HEMIPTERIS 
numerosis et singularibus praesertim e Homopterorum divisione, America meridionalis abundat. Cimex lectularius 
noster , per totam Europaeam meridionalem vulgatissimus, Indis clariss. Azara affirmante haud cognitus fuit; His¬ 
panis illius terrarum plagae, immo urbis capitalis Paraquariae ille modo anno 1759 innotuit , quo animal- 
culum pessimum et invisum in praefectus cujusdam suppellectilibus introductum fuisse dicitur. Hominem in 
sylvis degentem non infestat, sed tantum eum aggreditur, qui more europaeo civis factus aedes habitat; quare 
cl. Azara putat, cimices longe post hominem creatos fuisse, quod secula plura praeteriissent, usque dum homines 
in rei publicae statum inque urbana negotia pervenissent. (1. c. p. 207.) — Cimices abunde in Hispanorum colo¬ 
niis invenit Dobrizhofer; per Indorum oppida nullum conspexit unquam. Ab Abiponibus Pata dicuntur. (1. c. p. 
369.) — Nomine Binchucca aut Vincuclia variae Hemipterorum species in America meridionalis regionibus quibus¬ 
dam habitantes et homines infestantes ab autoribus describuntur. Dobrizhofer narrat: „ Cordubae, alibique 
per Tucumaniam cimices volantes, quos Binchuccas vocant, passim oberrant. Interdiu sub tectorum, arcarumque 
rimis quieti delitescunt, noctu coelo sudo ac tranquillo turmatim advolant, bellum cruentum moturi dormientibus, 
e quibus tantum sanguinis exsugunt, ut nemini dormire, ejaculare omnibus libeat. Parti, cui insident, ardorem 
imprimunt intolerabilem, et cremare potius corpus, quam mordere videntur. Maculas purpureas , tolerati doloris 
indices, instrumento caustico inductas jurares. Tam vehementer homines in domibus persequuntur, ut illis dor¬ 
miendi causa campus petendus sit. Id in illo terrae tractu more receptum, necessariiimque. Negant enim aestu¬ 
osis noctibus sub tecto cimibus scatente somnum capi posse. Felices Abipones, Quaraniique , qui volucres has hi- 
