VII 
nes et plantas communicarunt, Quantum HaLLerus Gessnero debue¬ 
rit , ipse in prooemio Enumerationis methodicae Stirpium He 1 - 
vetiae testatur. „Gessnerus, ita 1 . c, dicit, anno fere 1732. cum 
primum muscos et gramina legere coepissem (nam prioribus annis ab- 
,, sterruerat animum et legendarum et enodandarum harum minutiorum 
5 , stirpium difficultas) plurima minimarum plantarum specimina dono 
, ? mihi dedit: posterioribus vero annis et nuperrime, desideratas stirpes 
j, ad perficiendum opus meum eo liberalior concessit, quod solus mit- 
„ tere poterat”. Et ita pergit. „ Ipse molitus fuerat opus, quod nunc 
edo, cui facile par fuisset, deinde partitis viribus idem susceperamus, 
„ donec fracta valetudo eum ab anno 1735. fere ab omnibus botanicis 
„ laboribus ad literatuni otium depulerit ”* 
Iter itaque, quod ingrediebantur amici * botanicis lustris destinatum 
esse volebant. Per episcopatum B a sile ens em, Bienam, Neo co¬ 
rnum, Lausanam, Genevam, in ducatum S ab au dium, inde Vi- 
viscum transientes per terras Vallenses usque ad thermas Leu- 
cias j porro per valles Frutingenses et terras Avellanas, in 
pagum Silvaniam et Engelbergam, porro lacum quatuor civita¬ 
tum silvestrium transvecti, Lucernam, Turicum, Badam, et 
inde Basileam revertebantur. 
Quis naturae operum curiosus non optaverit, vestigia virorum ho¬ 
rum in itinere, innumera contemplatu digna offerente, sequi, aut quis 
non potius felicitati sibi duxerit, tali itineris socio vel duce uti? 
Optime tandem Gessnerus ad munera publica et in usus concivium 
conferenda eruditionis ac scientiae copia instructus , et summo merito 
doctoris medicinae lauream Basileae anno 1727. adeptus, Turicum 
rediit. — Herbarium ejus, quod non sine magno labore sibi acquisive- 
rat, ultra tria plantarum millia tunc temporis continebat, quas recte deno¬ 
minatas secundum Boerhaavii methodum ordinaverat. Semina quoque 
