193 
1537. Platygrapha striguloides Krplh. Lieh, foliicol. p. 15 et Lieh 
Beec. p. 41, cui referenda est Strigula Botula Montg. Syll. p. 375 quoad 
sporas (et hb. Montg.), non autem ejusd. Cub. p. 140 (fid. hb. Montg.); 
Opegrapha Botula Müll. Arg. L. B. n. 686 (exclus. syn. Nyl.). — Est similis 
B. vulgari ß granulari Müll. Arg., saepe tarnen validior et apotheciis vulgo 
magis emersis, margine crassiore et demum albido — decolorato cinctis 
et praesertim sporis rnulto et subduplo longioribus, 6—8—10-locularibus 
(nee 4-locularibus, nisi statu juvenili facile recognoscendo), ambitu tenuio- 
ribus, loculo nullo ventricosulo bene distincta est, at extus tantuni nun- 
quam tute recognoscenda. — dar. Montg. Syll. 1. c. essentialiter speci- 
nnna guyanensia Leprieuriana (n. 1358, 1359), nee primitivum enbanum 
suae speciei ante oculos habuit, at thallus »lineis exstantibus radiantibus« 
ad primitivam suam Strigulam Botulam pertinet. — Ob characterem 
sporarum in Montg. Syll. daturn, sc. ob sporas magis divisas hanc olim 
pro vera Strigula Botula Montg. habui, et dein veram Str. Botulam Montg. 
pro nova specie habui, unde orta est Opegrapha radians Müll. Arg. 1. c. 
— Nomen admissum, sub Platygrapha, jam antea in Enurn. Nyl. p. 131 
cditum, sed nunquam stabilitum, i. e. nunquam characteribus specificis 
justificatum fuit. — Hanc vidi e Guyana gallica in foliis Papayrolae, e 
Cayenne: Leprieur n. 1358, 1359, e Brasilia meridionali prope Apiahy 
pluries lectam: Puiggari n. 378, 385, 1033 et al., ex insula borneensi 
Sarawak: Beec. n. 232 b (vidi specim. orig.). 
1538. Platygrapha mirifica Krplh. Lieh, foliie. p. 13, et Lieh. Beec. 
p. 40, paraphysibus liberis, rectis, apice clavatis et apotheciis hinc inde 
retrorsum coronato-dentatis a genere Platygrapha recedit; sit Thelotrema 
mirifleum Müll. Arg. — Species valde insignis, statu sterili in variis num. 
borneens. a cl. Beccari distributis, e. g. n. 905, 1836, occurrit. Habitu 
ad Th. megalophthalmum Müll. Arg. L. B. n. 520 accedit, at sporis et 
thallo valde differt. — In insula Borneo (vidi specim. fert. orig.). 
1539. Opegrapha Phylloporinae Müll. Arg.; apothecia in thallo 
alieno parasitantia, nigra, simplicia et stellatim 3—6-ramilligera, linearia, 
arcte adpressa et paullo depressa, circ. Viomm tantum lata, J /2 —1mm 
longa; perithecium basi crassius aut tenuius completum, labia in sectione 
perpendiculari conico-conniventia; asci 8-spori; sporae 12—17/x longae, 
4—5 p latae, late digitiformes, aequaliter 4-loculares. — Sporae statu 
turgido semper hyalinae visae, sed demum obfuscatae et varie contracto- 
difformes sunt ut in reliquis congeneribus. Species quandam analogiam 
offert cum Opegrapha medusuliza Nyl., sed apothecia sunt valde tenuiora 
et sporae angustiores. — In thallo Phylloporinae epiphyllae Müll. Arg. 
prope Apiahy in Brasilia meridionali: Puiggari n. 3033. 
1540. Opegrapha phyllobia Nyl. in Flora 1874, p. 73, a cl. Leight. 
Amazon. Lieh. p. 455 pro Op. vulgata Ach. (ad Spruce n. 276) determi- 
nata, est Op. filicina Montg. Cub. p. 184 t. 9. fig. 1, et Guy. n. 154, sc. 
nunc Opegraphella filicina Müll. Arg. Lieh, epiph. nov. n. 49. — Lati- 
tudo lirellarum 9 ~ 14 /ioomm aequat, sc. haud parum ludit saepe in uno 
eodemque thallo, et adhuc magis ludit earum longitudo. Perithecium 
dimidiatum est et labia sicca apice quasi in cristam obtusam acutiuscule 
convergunt. Sporae 17—21^ longae, 3—3^2^ latae, evolutae 6-loculares, 
loculus unus intermedius demum nonnihil ventricosus et saepe longior. — 
Foliicola ad San Gabriel in Brasilia sept.: Spruce n. 276, et meridionali 
pluribus locis, in Guyanis, ad Caracas et in Cuba. 
