200 
latae; apothecia 3_4 /io mm lata, hemisphaerica, nigra, nitidula; sporae in 
ascis linearibus 8-nae, 14—17 p longae, 3— 4 p latae, 2-loculares ; stylo- 
sporae sporis paullo longiores et tenuiores. — A proxima St. nitidula 
Montg. differt tliallo undique ruguloso, non fere crustaeeo-amorpho. 
Thallus in centro demum late evanescit. Species inter St. prasinam Müll. 
Arg. et St. nitidulam Montg. inseranda est. — Foliicola prope Rio de 
Janeiro: Glaziou (inter Miscell.), et prope Apiahy Brasiliae meridionalis: 
Puiggari n. 262'J pr. p. 
— — v. irregularis Müll. Arg.; tota 2-3-plo minor, ambitu irregu- 
lariter obtuse lacero-lobata (et undique ruguloso-inaequalis). — Pycnidigera 
tantum visa est. — Foliicola prope Apiahy: Puiggari n. 1463. 
1572. Strigula tremens Müll. Arg.; thallus virenti-albidus, e centro 
longe lineari-radians, laciniae fere undique distanter discretae v. centro 
confluentes, parce dichotome v. subpennatim divisae, aut breviores indivisae, 
omnes lineares et subflexuosae, circ. 5 ~ 15 / 2 o mm latae, majores 1 J / 2 —-SVamm 
longae, superne saepe iterum in rotulam abeuntes, omnes supra late et 
obtuse canaliculatae, margine leviter incurvae et tota longitudine alter- 
natim latiores et angustiores, haud rectae et dein sub lente quasi flaccido- 
trementes; gonidia phyllactidialia; apothecia 5 — 6 / 2 o mm lata, hemisphaerica, 
circa basin annulo alte thallino-corticata, apice late nuda et nitida; asci 
oblongato-obovoidei, 8-spori; sporae 18—22 p longae, 4*/2—6 p latae, 
2-loculares, medio paullo angustiores, utrinque obtusae. — Specimina 
minora habitu ad Str. subtilissimam (Fee) accedunt, sed laciniae trementes, 
apothecia lateraliter thallino-corticata et sporae multo majores recedunt. 
Foliicola prope Apiahy in Brasilia meridionali: Puiggari n. 358 pr. p., 
cum Opegraphella Puiggarii Müll. Arg., 2070, 2071, et aliis n. admixta. 
1573. Strigula subtilissima (Fee) Müll. Arg. L. B. n. 678, nunc 
copiose lecta evadit species insigniter variabilis. Thallus olivaceo-viridis 
aut-virens, vulgo mox fuscus v. olivaceo-fuscus v. etiam obscure fuscus, 
demum in nonnullis decolorando-cinerascens et pro parte albicans, in 
halone nigrescente plus minusve perspicuo situs, nunc fere undique in¬ 
teger et tantum margine in lobos varios, obtusos, acutos, bi-trifurcatos 
abiens v. margine ipso saltem pro parte fere integer et centro lato quasi 
fissuris radiantibus interruptus est, nunc tota v. fere tota longitudine in 
lacinulas irregulariter v. regulariter lineares et dichotomas aut varie irregu- 
lariter ramosas, discretas aut partim varie superposito-imbricatas divisus 
occurrit et saepissime in uno eodemque folio valdeludit; apothecia demum 
juniora halone thallino velata, mox dein nigra et opaca v. etiam demum 
nitida observantur; sporae vulgo 2-loculares, at demum subinde simul 
4-loculares inveniuntur, similiter ac in aliis quibusdam hujus generis. — 
Gum hac dein etiam jungenda est Strigula amblyoloba Müll. Arg. L. B. 
n. 679, quacum formis diverso modo intermediis optime coadunatur. — 
Foliicola in America calidiore tota vulgatissima, etiam in Borneo lecta 
et verisimiliter in reliquis regionibus calidis sat vulgaris sed ob minutiem 
hucusque praetervisa. 
1574. Strigula Babingtonii Berk. Suppl. Engl Bot. t. 2957; Leight. 
Angiocarp. Lieh. p. 70; Lichenfl. of Great Brit. ed. 3. p. 498; Nyl. Pyrenoc. 
p. 68; Mudd Man. p. 309, in foliis Pruni Lauro- Gerasi, Arbuti et Buxi 
in Anglia, quam etiam prope Genevam in foliis Buxi ipse legi, a cl. 
Hariot (Note sur le genre Cephaleuros p. 5) ad Fungos relata fuit. Jam 
