63 
18. Ramalina asperula Krplh. est R. complanata Ach. et Nyl. Recogn. 
Ramal. 
19. Peltigera polydactyla, est P. rufescens v. spuria Körb. Syst, 
p. 59, sed P. polydactyla v. dolichorrhiza Nyl. ibid. recte determi- 
nata fuit. 
20. Sticta Gaudichaudii , est Stictina quercizans v. trichophora 
Müll. Arg. L. B. n. 238. 
23. Sticta quercizans, est Stictina quercizans v. peruviana Nyl. 
Syn. p. 345, et quod 1. c. sub Stictinae quercizantis v. peruviana enurne- 
ratum est, videtur forma normalis speciei, sed specimina sterilia et dein 
non ornnino certa sunt. 
26. Parmelia Borreri v. allophyla Krplh., est P. microsticta Müll. 
Arg. L. B. n. 100. 
27. Parmelia taractina Krplh., a P. congruente Bch. valde recedit, 
at proxima est P.conspersaev.hypoclystae Nyl , sed laciniae longiores, pla- 
niores et magis sinuato — pinnatifidae, sinus obtusi, color totius Lichenis 
minus distincte flavicans. 
28. Parmelia leucopis Krplh., prima fronte magnitudine forma et 
colore partium optime refert P. Somaliensem Müll. Arg. L. B. n. 934, 
sed non est microspora. Proxima est P. urceolatae Eschw., a qua differt 
thallo centro magis compaginato, laciniis convexulis, margine non undu- 
latis, subtus subincurvis et.tota longe magis adpressa; apothecia insuper 
minora et nana sunt, nec poculiformi — cupularia. — Huic insuper ad- 
mixtum est speciminulum fertile Parmeliae microstictae Müll. Arg., sporis 
nondum ornnino evolutis. 
29. Parmelia Uruguensis Krplh., habitu refert P urceolatam Eschw., 
sed planta est microspora et apothecia margine nigro-ciliata sunt; thallus 
illum P. perforatae Ach. refert, subtus autem coloratus est ut in P. corruge 
(P. hypotropa Nyl.) Müll. Arg. (Fr.), sed apotheciorum margo haud 
nudus est. 
30. Parmelia latissima Fee, plantam veram Feeanam, fertilem 
laevem continet, sed etiam adsunt specimina sterilia, medio late isidiosula, 
quae ad P. praetervisam Müll. Arg. L. B n. 191 referenda sunt. — P. 
latissima v. subrugata Krplh. 1. c. dein est ipsissima primaria planta 
Feeana, plenius evoluta, ut in Revis. Lieh. Feeanor. p. 11 jarn antra monui. 
31. Parmelia versiformis Krplh. praeter reactionem chemicam, <ha-„ 
racterem systematice nullius momenti, absolute eadem est ac Parmelia 
leucopis Krplh. 1. c. n. 28 et dein absolute specifice cum hac jungenda 
est. — Thallus caelcrum in iisdem speciminibus et rugosus et laevis et 
receptaculum extus primurn laeve et dein valide rugosum est. 
33. Parmelia Lorentzii Krplh., est proxime affinis P. mirro tictae 
Müll. Arg. et P. Borreri Turn., at thallo differt magis applanato, medio 
nigrescenti-subcinereo et punctis sorediellis paginae superioris majoribus 
quam in priore et polymorphis, orbicularibus, oblongis saepeque rimoso- 
triangularibus praedito, quibus simul ab ambabus statim discernitur. 
34. Parmelia Kamtschadalis Eschw., est var. americana Nyl.Syn. p. 387. 
35. Parmelia cetrata, superficie sub lente polilo-laevi a planta hujus 
nominis differt et ad similem P. laevigatam Ach. Syn. p. 212 referenda est. 
36. Parmelia perforata Ach., bene et quidem fertilis adest, at ad- • 
mixta sunf specimina sterilia, quae pertinent 1° ad P, perforatam v. 
ulophyllam Mey. et Flot. in Act. Acad. Leopold. 1843 p. 218, et 2° ad 
Parmeliam corrugem (Fr.) Müll. Arg. L. B. n. 1074. 
