135 
simnlat, at tota species ambitu et divisione est eximie varians 
similiter ac St Freycinetii Del. —• Vidi specim. orig, in lib. 
Tayl. 
1292. Sticta chloroleuca J. D. Hook, et Tayl. in Hook. 
Lond. Journ. of Bot. 1844 p. 649, e Nova-Zelandia, eadem est 
ac St Freycinetii v. prolifera Müll. Arg. L. B. n. 565. — 
Pagina inferior quidem albida est, sed alia specimina lioc cha- 
ractere etiam ludnnt et apicem versus liaud raro etiam lato 
spatio albida occurrit, et insuper liinc inde rugosa aut areolato- 
rugosa est, sed in ipso specim. Tayloriano, in eodem Licliene, 
liinc sub margine rugosa, illinc omnino laevis est, et planta 
dein non amplius a comparata varietate distinguenda est. — 
Vidi specim. Tayl. a Sinclair lect. et a cl. Babingt. commun. 
1293. Sticta einer eo glauca J. D. Hook, et Tayl. in Hook. 
Lond. Journ. of Bot. 1884 p. 358, e Nova-Zelandia, jam a cL 
Babingt. et Nyl. iterum bene exposita, abundanter fructificans, 
est species liulli arcte affinis. — Vidi specim. orig, in lib. Tayl. 
1294. Sticta coriacea J. D. Hook, et Tayl. in Hook. Lond. 
Journ. of Bot, 1844 p. 648, e Nova Zelandia, rigiditate, pseudo- 
cypliellis et apotheciorum margine albo-liispido- v. liirto insignis, 
a cl. Nyl. (Syn. p. 366) sub Ricasolia coriacea iterum expo¬ 
sita est. — Vidi specim. orig, in lib. Tayl. 
1295. Sticta denudata Tayl. in Hook. Journ. of Bot, 1847 
p. 182, e Peruvia, jam a cl. Nyl. Syn. p. 370 sub Ricasolia 
dissecta (Acli.) iterum tractata est, Species indumento pagi- 
nae inferioris in lineas 2—5 mm. latas grosse reticulatim junctas 
fnscas et fusco-nigricantes disposito facile discernenda, — Vidi 
specim. orig, in lib. Tayl. 
1296. Sticta divulsa Tayl. in Hook. Journ. of Bot, 18-17 
p. 182, e Clionos Archipelago et Cliiloe, est Sticta Richardi 
ß rufo- vir esc en s Babingt. in Hook. Flora of New-Zealand 
p. 14. — Planta quam in forma genuina St, Richardi Montg. 
Prodr. Flor. Fernandez (1835) angustius divisa et obscurior, 
fuscescens, non glauca, caeterum bene congrua et color ut in 
forma genuina: v. glauca Bab., in quibusdam speciminibus, 
pro parte transit in illam varietatis ß. — Sporae 2-loculares, 
fusiformes, mox fuscae, 27—33 u longae et 7—9 u latae. - 
Vidi specim. orig, in hl). Tayl. (recenter etiam ad Fretum 
Magellanicum a cl. Hariot copiose lecta fuit). 
1297. Sticta Drummondi Tayl. in Hoolv Journ. of Bot. 
1847 p. 181, e British North America, nil est nisi Nephromium 
# 
