550 
bene distincta, re vera tarnen clare in V. brasiliensem transit 
et hujus formam constituit thallo continuo aut subcontinuo, 
leyiter albiore et apotlieciis saepe magis nudis. — Yerisimiliter 
ad saxa saepius submersa enata yarietas, non solum Status 
junior. Sporae evolutae et cum iis speciei conformes sunt. 
— — v. genuina Müll. Arg., thallo albido-cinereo v. 
albido-caesio v. in olivaceum vergente, mox profunde rimoso- 
v. demum diffracto-areolato, apotlieciis saepe thallino-circum- 
vallatis. — Ibidem ad fluni. Iguape copiose. — Haec etiam 1. c. 
subinde occurrit subecrustacea , thallo eyanescente. 
1467. Verrucaria imbricla Tayl. in Hook. Journ. of Bot. 
1847 p. 153, ad rupes imbridas cataractae Killarney Hiberniae 
lecta, sit Pyrenopsis imbrida Müll. Arg. — Thallus fusco- 
ater, crassiusculus, subregulariter diffracto-areolatus, areolae 
acute angulosae, madefactae subcontiguae, planae, laeyes, fusco- 
nigrae, 1(—3)-carpicae; gonidia aeruginoso-viridia, in glomerulis 
gloeocapsoideis exiguis electrino-rubris collecta, circ. 5—7 g 
diametro aequantia; apothecia omnino immersa, yertice poro 
indicata et demum emergentia tliallina subinconspicua levissima 
cincta, vulgo punctula depressa simulantia; epithecium olivaceo- 
fuscescens; parapliyses in lamina integra distinctae; asci an- 
gusti, subbiseriatim 8-spori; sporae 10—12 g longae, 6 p latae. — 
Thalli areolae ut in simillima Verrucaria fuscella v. atrata 
Müll. Arg. Habitu fere ut in Pyr. foederata Nyl., sed areolae 
latiores, planiores, acutius angulosae et apothecia annulo emer- 
geute cingente destituta. 
1468. Verrucaria littoralis Tayl. in Hook. Journ. of Bot. 
1847 p. 154, in Hibernia, ad saxa maritima lecta, e specim. 
orig. lib. Tayl. et e descript. auctoris, nil est nisi Hilden - 
brandtia rosea Kütz. inter Florideas. Quod autem a cl. Leiglit. 
(Angiocarp. Lieh. p. 46 t. 20 f. 2, et Lichenfl. of Great Brit. 
ed. 3 p. 470 sub Verrucaria litorali (Tayl. mss.) Leiglit. da- 
tur, est omnino aliud. Hane ulteriorem ipse non vidi. 
1469. Verrucaria melaspora Tayl. in Hook. Journ. of Bot. 
1847 p. 153, e Carig Montain Hiberniae, e specim. haud bono 
herbarii Tayl. est eadem planta quae 1861 e Soctiae montibus 
a cl. Nyland. (Scand. p. 270) sub Verrucaria scotinospora 
edita, et dein a cl. Hellb. et Th. M. Fries (Polybl. Scand. p. 12) 
sub Polyblastia scotinospora enumerata fuit. Gonidia liyme- 
nialia non adsunt. Sporae fuscae speciem ad Anthracothecium 
referunt, similiter ac in aliis speciebus phaeosporis Polvblastiae 
