valde eft arcuata fope; quod fieri, credo, quando oblique 
admodum terra illapfura, radicibusque jam a 61 is veluti firma¬ 
tum, folis aftio vi attrahente fua erigit | unde incurvari 
oportet inferne. 
Vixdum bipedalem vel tripedalem altitudinem attigit, 
ramulisque ornata aliquot comam formavit; quin e trunco, 
loco prioribus paulo altiori, novas radices prorumpant, quas 
terram verfus arcuatas, eidemque tandem immifTo, nutrienda 
& fulciendo arbori inferviunt. Eodem modo ad duodecimum 
US q.ie pedem vulgo pergere folet, quando apparet fylva ra¬ 
dicum e trunco ramisque fenioribus ad quinquepedalem altitu¬ 
dinem ortarum. Ad hanc otatem pervedla arbor radices pau¬ 
cas emittit; fed incipit tunc fuam quaquavorfum comam ex¬ 
tendere, & in ramis fcilicet proferendis ede tota. Tandem 
etiam ex ramis vel altiflimis radices, absque fitu determinato 
ramofas ipfas, & aliquando terram ingreffuras, generat; quas 
omnes, licuti etiam procedentium plurimas, orto ad angulum 
circiter odloginta graduum five re6lo paulo minorem , primo 
refta tendunt, dein proprio pondere incurvantur verfus folum. 
Sunt autem has radices teretes, ferrugines, primo fragiles, S 
dein lentas & firmas, cortice craffo, medulla fibrofa; quarum 
apex obtufus tegitur membrana campanulata, fubcornea, ni¬ 
gricante , fub terra difcedente. Pereunte autem a contullone 
vel fra&ura hoc apice, protrufio ulterior impedita ceflat; fed 
unius loco fupra partem lofam emergunt tres quatuor pluresve I 
radicum rami novi. 
Ex didlis colligi poteft, quam denfas & quam vaftas 
fylvas in incultis inundatisque littoribus conftituere ho arbo¬ 
res tempore valeant; quamque probeant ftupendum Europaeis 
fpe&acufum ? His proxime pernodfare, ne dicam habitare, 
ob peffiniorutn culicum horrendam frequentiam, Europaso in 
fummam poenam cedere poffet, etfi moderate id barbari ferant; 
in ipfis autem mediis fylvis vix eft, qui perpeteretur* Ac 
has incolunt ardeas numerofas, fulico, alioque id genus aves. 
Ibi cancrorum agmina invenire eft. Intexta radicum infima» 
rum compages flabile ac firmum folum probet affueto barbaro 
venatori, ut gradi fuper limo & undis absque periculo poffit. | 
Arcubus radicum mare fpedtantium fubmerfarumque accrefcunt 
ja&ata illa in itinerariis oftrea, quo feruntur arboribus innafci, 
non minus avide ab Americanis omnibus expetita comeftaque 
quam ab Europois fua. Frudlus adhibentur oque ac cortex 
ad condenfanda coria. Hifpanis dicitur Mangle , Angli s Man- 
grove, Gallis Paletuvier & Mangle . 
Crefcit in Caribois vicinaque Continente copiofiflime. | 
to BOCCONIA (Jrutefcens ). Linn.fyft. 357. 
Bocconia ramofa, fphondylii folio tomentofo. Pium. gen. ff . 
Trew. Ehr. t . 4. 
Bocconia ramofa, foliis majoribus finuatis, racemis terminali- 
bus. Brown. jam. 1. p. 244. 
Chelidonium majus arboreum, foliis quercinis* Sloan* jam. i. 
p . 1 9 ?. t. 125-. 
Cocoxihvitl. Hem. mex. I?8. 
CAL. Perianthium diphyllum, caducum i foliolis oblongis, 
obtufis, fornicatis, totis reflexis. 
COR. nulla. 
STAM. Filamenta duocecim vel fedecim, capillaria, brevia, 
pro florum fitu pondus anthcrarum fequentia. Anthero 
lineares, obtufas, maximas, longitudine calycis. 
PIST. Germen ovale, compreiTum, pedicellatum, longitudine 
calycis. Stylus craffus, eredfus, jam ante floris explica¬ 
tionem calycem penetrans, eodemque longior. Stigma bi¬ 
fidum, reflexum, acutum. 
PER. & SEM. ... 
Arbufcula novempedalis. Truncus inoqualis, cavus, 
medulla repletus Sambuci iriftar alba, ligno fcatente fucco 
rufo, qualis in Chelidonio, fuperne dividitur in ramos paucos, 
teretes, fragiles, & a cafu foliorum cicatricibus refertos. 
Folia funt pinnato - laciniata, fubtus tomentofa, femipedalia, 
petiolata, alterna, fubfrondofa : laciniis ovato-oblongis, 
acutis, leviter & inoqualiter ferratis, exterioribus majoribus. 
Panicula pedalis, axillaris in cujusque rami extremitate unica» 
onufta floribus numerofiflimis, virefcentibus, calyce claufo 
obverfe ovatis. Glus in icone Plumieri petala creduntur, 
funt flamina quatuor poft reliquorum lapfum refidua. Hoc 
autem in flore claufo femper numeravi duodecim vel fedecim, 
& rariflime inter utraque, pauciora autem vel plura nunquam. 
Fruftum maturum ego non vidi: fuper quo confulatur Ehreti 
apud Trewium tabula» 
Crefcit in Cuba, Domingo, & Jamaica. Vidi floren¬ 
tem Oftobri & Januario. 
1. TRIUMFETTA ( Lappula ) floribus calyce deftitutis. 
Linn.Jyft. 369. 
Triumfetta frudtu echinato racemofo. Pium . gen . 40. 
ic. 2 57. 
Agrimonia lappacea inodora, folio fubrotundo dentato. Sloan* 
Infl.jam. 1 . p. 211. 
Lappula bermudenfis althooides fpicata, fruflu orbiculari ma- 
| jore. Pluk. alm. 206. t. 245'. /. 7. 
Frutex odtopedalis, ramofus® eredtus. Flores calycis 
veftigium omnino nullum habent. 
Crefcit in Martinica ad. ripas torrentum fruticofas. 
a- TRIUMFETTA (femttrilobaj floribus calyculatis; foliis 
femitrilobis. Tab • 133* Linn.fyft . 3 ^9* 
Triumfetta villofa, foliis inferioribus angulato» ovatis, fer¬ 
rato - dentatis, floribus Cernatis; fafciculis geminatis, foliis 
fuboppofitis. Brown. jam. 2. p. 233. 
Frutex fexpedalis, eredlus, ramofus. Flores perpe¬ 
tuo calyculati. Adeo procedenti quoad habitum fimilis, ut 
primo adfpedhi confundi poflent. Utramque plenius defcri- 
bere neglexi. 
Crefcit in Cariboarum fruticetis. 
3. TRIUMFETTA C rhomboidea j floribus calyculatis; foliis 
rhombeo - ovatis. Tab. 134 « 
CAL. Perianthium pentaphyllum, deciduum: foliolis lineari¬ 
bus , acuminatis, apice cucullatis, coloratis, reflexis. 
COR. Petala quinque, oblonga, bafi attenuata in unguem 
j| pilofum brevem * obtufa, plana, calyce pauxillo hre- 
I viora. 
[| Glandulas nedlareo quinque, globofo, fito ad petalo- 
| rum balin. 
I STAM. Filamenta quindecim, fubulata, eredla, longitudine 
calycis. Anthero fubrotundo, incumbentes. 
PIST. Germen fubrotundum. Stylus filiformis, eredlus, lon¬ 
gitudine flaminum. Stigma fimplex, acutum. 
S 2 
PER. 
