224 $wammerdammian£ 
Capit II. 
De ufu & abufu Logic#. 
§• *• T? St de natura artium, difciplinarum (fr/cientiaruTrif 
ficut aliarum omnium rerum , ut fi coerceantur in - 
tra limites Juos , atque ita maneant in reffio uju , nemini no - 
ceant y nec ullius mali caufiafint. Sed fi latius extendantur , 
in abufum abeunt pofi Je trahentem magnam mali > errorum - 
gu* congeriem. Abufus artium non eft magis de natura 
artium quam abufus vini fpe£tat ad naturam vini, quia 
ars femper ex natura fua dirigit artificem ad reditudi- 
nem, quoniam in ipfa arte tefte Platone lib. i. de Repu- 
blica nullus error vel defectus ineft$ adeoque omnis 
abufus revera imputandus artifici, qui ex arte artis 
momftrum format, quia fimuiac ultra limites extendi¬ 
tur , ars effe definit, & nomen ignorantia vel arrogantiae 
afTumit. 
§. 3. Nofira opinione reffie definitur Logica fcilicet ars 
differendi , hoc efi exponendi ea , qu<e novmm , prout novi¬ 
mus. Vel hic confundit artem dicendi cum arte difieren™ 
di, velrufticos quadratos, infulfos, deliros, febricitan¬ 
tes promovet ad Logica magifterium, quia exponunt ea, 
quse norunt, prout norunt. Sed Scholaftici addunt , be¬ 
ne differendi , ideft, qua mediante per aliquod notius 
devenitur in notitiam ignotioris. 
Ut fi rem bene cognoficamus certe de ea differere pofi 
fumus. Hic idem confufionis error Rhetorices cum Lo¬ 
gica 5 multa quidem garrit navita de ventis, fed nondif- 
ierit. Si forte intercurrat ratiocinatio , eam didicit a po- 
fteriori, adeoque ignorans tofi ?*tcm , quod antequam fuo 
edodtus periculo calluiffet, fi artem navigandi bene cog- 
noviflet Sed particula, fi , nil probat, fed fupponit tan¬ 
tum, adeoque hic committitur error petitionis principii; 
probandum erat , rtm bene pojfie cognofci fine fubfidio 
Logic s 
