4 ED. VERSCIIAFFELT. — GALTON’S « REGRESSION TO MEDIOCRITY )) 
deldegegroepeerd volg-ens de normale binomiale kromme. Het is 
daarom volkomen duidelijk dat een nog grooter aantal bepa- 
lingen de resultaten maar weinig meer liad gewijzigd ; en wij 
mogen aannemen dat de regressie in ons geval gemiddeld 
o ,83 bedraagt, d. i, een vrij wat grooter getal dan liet getal 2/3 
of 0,67 in Galton’s gevallen gevonden. Het drnkt nit dat gemid¬ 
deld de bladen van een rozet van Bellis perennis sleclits voor 
4/5 zoo exceptioneel zijn als één onder lien. 
Hoe de berekening voor bladen van verscliillende rozetten 
wordt uitgevoerd lieb ik liierboven reeds in korte woorden 
aangegeven, en is verder in verband met de vorige tabel en uit- 
legging duidelijk. Nu varen de resultaten evenwel niet zoo 
mooi als in liet eerste geval, wat liieraan te wijten is dat liet 
materiaal betrekkelijk nog meer beperkt was. Ik zal me in deze 
korte mededeeling ontliouden van een uitvoeriger uiteenzetting, 
en alleen doen opmerken dat toeli 00k liier, al is liet met iets 
geringer zekerlieid, een gemiddelde waarde kon worden vastge- 
steld, en wel o, 65 . I)e lielft der gevonden waarden wisselde 
tussclien o, 5 o en 0,86; in ieder geval is de regressie dus door 
een veel geringer getal uitgedrukt dan bij bladen van eenzelfde 
rozet, en komt zij zelfs overeen met Galton’s getal. Dit 
verscliil in de waarde der regressie naarmate men de berekenin- 
gen toepast op bladen van éénzelfde of van verscliillende rozet¬ 
ten, komt me voor een verscliijnsel te zijn dat opmerkzaamlieid 
verdi ent. 
RÉSUMÉ 
M. Galton appelle «retour à la moyenne» le fait que la 
parenté d’un individu, montrant à un degré exceptionnel, soit 
en plus, soit en moins, une qualité quelconque, est en moyenne 
moins exceptionnelle que lui. L’auteur a pu montrer, par exem¬ 
ple, que les enfants de personnes de taille exceptionnelle ne 
présentent en moyenne que les 2/3 de l’anomalie de leurs 
parents. J’ai fait des mesures analogues dans un cas de repro¬ 
duction asexuelle cliez un végétal, le Bellis perennis, dont j’ai 
mesuré la longueur des feuilles. Il s’est montré que 59 milli¬ 
mètres étant la valeur moyenne de cette longueur dans toute 
l’espèce, si l’on représente par l’unité la quantité dont une 
feuille quelconque s’écarte, soit en plus, soit en moins, de cette 
longueur moyenne, les autres feuilles de la même roselte radi¬ 
cale ne s’en écartent en moyenne que de o ,83 et les feuilles des 
autres rosettes du même individu que de o ,65 en moyenne. 
