BIJ ONGESLACHTELIJKE VOORTPLANTING 
3 
meetbare plantaardige eigenschappen. De resultaten der 
meting kunnen dienen tôt liet opmaken van een volkomen 
normale variabiliteitscurve (i) die leert dat de gemiddelde 
waarde der bladlengte samenvalt met de « mediaan » of 
grootste ordinaat van de curve, en 5 g millimeters bedraagt. De 
meeste individus wijken niet zoo lieel veel van deze lengte af; 
een vierde der gemeten bladen is van 48 tôt 59 millimeters lang, 
een vierde van 5 g tôt 70 millimeters; voor de lielft der bladen 
is de afwijking van de gemiddelde waarde dus niet grooter, 
’t zij in positieven, ’t zij in negatieven zin, dan 11 millimeters, 
of nog geen vijfde der gemiddelde waarde. 
Het kwam me niet onwensclielijk voor in de eerste plaats de 
waarde der regressie te bepalen voor bladen belioorende tôt 
een zelfde rozet, met andere woorden, als men de lengte kent 
van een blad, de gemiddelde lengte te zoeken der andere bladen 
van dezelde spiraal. Het is immers 00k door een soort vegeta- 
tieve voortplanting dat de bladen aan den top van den stengel 
worden aangelegd, 
In onderstaande tabel vindt men, voor iedere bepaalde 
lengte, opklimmend telkens met een millimeter, de resultaten 
van dit onderzoek. Zooals men ziet, lieb ik voor de lengten 
begrepen tussclien 56 en 63 millimeters de berekening der 
quotienten g acliterwege gelaten : de reden daarvan is dat bij 
zulke geringe getallen al 4, 3 en 2, een eenheid meer of minder 
in den teller of den noemer liet résultant enorm kan veran- 
deren. 
Er blijven nu 64 resultaten over, die leeren dat de waarde der 
regressie niet onaanzienlijke scliommelingen vertoont. Dit is 
niet te verwonderen, wanneer men bedenkt dat liet anders nog 
al uitgebreide materiaal tocli nog niet toereikend kan zijn 
geweest om aile toevallige kleine fouten de eene door de andere 
scliadeloos te maken. Wat ons evenwel toelaat aan onze 
resultaten waarde te liecliten is dat de scliommelingen 00k hier 
onderworpen zijn aan de gewone wetten die veranderlijke 
waarde regeeren. De gemiddelde waarde iso, 83 ; de lielft der 
gevonden waarde is begrepen tussclien 0,75 en 0,90 en wijkt dus 
niet zoo lieel veel daarvan af ; de afwijkingen zijn 0111 liet gemid- 
(1) Over variabiliteitscurve vindt men het noodige bij Galton. Voor 
plantcn is dit onderwerp eerst aangeroerd door Hugo de Vries {Ber. cl. 
Deutsch botan. Ges. Bd. xil, 1894, p. 197) en naderliand vooral uitvoerig 
uitgewerkt door F. Ludwig {Botan. Centralbl. Bd. lxiv, 1890, p. 1, vgg.) 
