') 
ED. VERSCHAFFELT. 
GALTON’S « REGRESSION TO MEDIOCRITY » 
Het kwam me niet onbelangrijk voor een dergelijk onderzoek 
in te stellen in liet geval van ongeslaclitelijke voortplanting, 
waartoe bij de planten zulke sclioone gelegenlieid bestaat. 
Niet dat ik me met de lioop vleidde daardoor al terstond te 
kunnen nitmaken of de numerisclie waarde er regressie bij 
geslachtelijke en ongeslaclitelijke voortplanting een andere is 
en of liierbij een bepaalde regel zou voor den dag komen. Het 
is immers nog niefbekend of in aile gevallen van geslaclitelijke 
voortplanting de regressie van de ouders op de kinderen, of 
de regressie bij een anderen graad van verwantscbap 2/3 is ; en 
er zullen nog wel talrijke onderzoekingen van dien aard noodig 
zijn, voor wij een algemeene voorstelling liebben van de gren- 
zen waarbinnen zicb liet verscbijnsel beweegt. Nu zijn deze 
metingen buitenliewoon tijdroovend. Daarom zal men liet me 
oolc willen ten goede bouden indien ik voorloopig de resultaten 
mededeel van de berekeningen,in één enkel geval van ongeslaclit- 
lijke voortplanting ondernomen. 
Als voorwerp lieb ik gekozen liet gcwone madeliefje, Bellis 
perennis, dat ik in voldocnde lioeveellieid totmijn bescliiKking 
bad. De plant bestaat, naar iedereen weet, uit een rozet van 
ongesteelde bladen, en zendt uitloopers uit die aan liun top 
nieuwe bladrozetten ontwikkelen. De eigenscbap die ik tôt 
mijn metingen koos was de lengte van liet blad, en de bereke- 
ning waarop liet onderzoek neerkwam was uit te maken, gege- 
ven een bepaalde bladlengte c , voorkomend bij één of meer 
bladen van een zeker aantal rozetten, welke de gemiddelde 
lengte L was van de bladen van aile andere door uitloopers 
daarmêe verbonden rozetten. Was dan alweer M de gemiddelde 
lengte van aile bladeren, D de lioeveellieid waarvan c van M 
afwijkt, D ’ de correspondeerende afwijking vau L , dan is de 
regressie gegeven door 2 . Voor iedere lengte, van millimeter 
tôt millimeter, kon de waarde van deze regressie worden 
bepaald. 
Om deze berekeningen te kunnen doen ben ik begonnen met 
metingen van de bladlengte te verzamelen bij een groot aantal 
planten, waarbij steeds zooveel mogelijk aile bladen van aile 
tôt één zelfde individu belioorende rozetten werden gemeten. 
Het materiaal datik aldus bijeenkreeg strekt zicb uit over 1940 
bladen, belioorende tôt 319 individus, ieder bestaande uit 1-8, 
in de meeste gevallen 2-4 bladrozetten. 
De bladlengte bij Bellis perennis is een eigenscbap die 
tamelijk sterk varieert, docli niet veel meer dan de meeste 
