152 
A.-J.-J. VANDEVELDE. 
OVER HET OPNEMEN VAN WATER 
voor doode zaden, groeit zeer snel aan gedurende de eerste 
uren, om daarna langzamer het maximum te bereiken (tabellen 
I-YII) ; 
4 ° Het water wordt het meest opgenomen door de normale 
zaden ( + 91-93 °/ 0 van liet bruto-gewicht) ; deze lioeveelheid 
verminderd duidelijk tôt + 78-79 °/ 0 bij doode en bij zieke zaden. 
[Dit strookt niet met de resultaten van Coupin (3oi«), zie 
blz. 142] (tabel VIII); 
5 ° Na 10 à i 5 uren (tabellen I-VII) wordt voor het opgenomen 
water het maximum bereikt ( + 91-93 °/ 0 voor normale zaden, 
+ 86 °/ 0 voor zaden met + 5 o °/ 0 kiemkraclit, eindelijk + 78-79 °/ 0 
voor doode zaden). 
6° Gedurende de eerste uren groeit de hoeveelheid oj)geno- 
men water zeer spoedig aan ; bij de doode zaden is de hoeveel¬ 
heid voor het eerste uur zeer gering in vergelijking met de 
overeenkomstige hoeveelheid voor normale of zieke zaden 
(tabellen I-VII). 
Wij hebben in het begin van onze verliandeling de meening 
vanNoBBE (i 326 ) en Wiesner (2025) medegedeeld, namelijk dat 
het opnemen van water een zuiver physiscli verschijnsel is; 
onze onderzoekingen bewijzen dat die meening niet geheel en al 
kan aangenomen worden. Het verscliil tusschen de waarden, die 
bekomen werden in de versclieidene onderzochte gevallen toont 
aan dat 00 k pliysiologisclie verscliijnselen het weeken verge- 
zellen; het water dat opgeslorpt wordt door doode zaden(+78- 
79 %) wordt door zuivere imbiliitie opgenomen; het water 
dat in de levende zaden in grootere hoeveelheid binnendringt 
dan in doode zaden, (+ 91-93 °/ 0 ) wordt door imbibitie, een 
physiscli verschijnsel, en tevens door turgor, een physiologiscli 
verschijnsel, opgenomen. 
G eut, 10 October i 8 g 8 . 
