HET AANTAL MEELDRADEN EN HET AANTAL STAMPERS 
329 
TABEL II. 
Aantal meeldraden en stampers bij Ficaria Ranunculoïdes. 
Tweede groep (n n à i6 n April 1898). 
Aantal 
stampers 
6 
7 
8 
9 
10 
11 
12 
13 
15 
16 
1 
17 1 
18 
19 
Il ° 
1 
21 
22 
23 
Totaal 
bloemen 
Aantal 
meeldraden 
1T) 
1 
1 
11 
2 
2 
12 
— 
13 
3 
3 
14 
1 
4 
5 
15 
1 
2 
8 
1 
2 
3 
17 
16 
2 
6 
5 
5 
1 
1 
21 
17 
1 
3 
2 
2 
3 
3 
2 
16 
18 
3 
4 
8 
4 
4 
1 
1 
1 
1 
27 
19 
1 
1 
1 
6 
2 
2 
1 
1 
1 
3 
2 
21 
20 
2 
6 
7 
6 
6 
3 
4 
2 
2 
38 
21 
1 
2 
4 
2 
3 
5 
1 
3 
1 
22 
22 
1 
1 
2 
2 
4 
1 
2 
1 
14 
23 
1 
1 
2 
2 
1 
2 
1 
1 
• 11 
24 
2 
1 
1 
3 
1 
2 
3 
13 
25 
1 
5 
1 
2 
1 
10 
26 
1 
1 
2 
27 
1 
1 
2 
34 
1 
1 
Totaal 
3 
19 
33 
31 
27 
15 
15 
12 
20 
9 
12 
4 
2 
1 
1 
226 
bloemen 
Men ziet terstond, dat voor de meeldraden zoowel als voor 
de stampers, en voor de eerste groep (tabel I) zoowel als voor 
de tweede (tabel II) verzamelcurven (« Summationscurven ») 
worden verkregen. Hieruit blijkt dat de onderzoclite bloemen 
tôt twee of versclieidene grondvormen (nnmerische typen; 
bebooren. De verscliillende grondgetallen zijn daarenboven,bij 
liet begin en bij liet einde van den bloeitijd niet in dezelfde 
verlioudingen dooreengemengd, want de algemeene vorm der 
verkregen verzamelcurven blijft niet dezelfde. Wij zien immers, 
dat de curve der stampers in tabel II sterk asymmetrisch is en 
liaar toppunt bij 8 lieeft, terwijl de correspondeerende curve in 
tabel I veel minder asymmetriscli is en liaar toppunt bij 21 
lieeft. De curve der meeldraden in tabel I is vrij regelmatig 
met een toppunt bij 29-30 en een secundair toppunt bij 33 ; in 
