C Y P E R A C E M, 
79 
evanescente. Foeminece fere duplo majores, rotun¬ 
datae, obtusissimae, subnitentes, (valvulis exterioribus 
Elyncz spicatce simillimae ) , tenuissimae, fragilis¬ 
simae, dorso ex nigro spadiceae, marginibus undique 
late scariosae , apice subciliatae , basi rachin ample- 
xanles , concavae, subtrinerviae; nervis lateralibus 
obsoletis superne confluentibus, intermedio validiori, 
in glumis inferioribus quandoque in mucronulum 
producto. Gluma ima plerumque mucronata vel 
arista ta. 
Fructus tenues , glumis breviores, oblongi, obo- 
vati, triquetri, hinc convexi, inde concavi, ros¬ 
tella ti, nervosi, ad angulos saepe exasperati, viri- 
diusculi, rostro brevi, tenuissimo, apice integer¬ 
rimo. Stigmata tria. ( D, v.) 
In Helvetia rarissima» Tn rupibus herbidis promiscue cum 
Carice ciliata et Elyna spicata in M. d J Alesse qua ad 
juga superiora montis Fouilly adscenditur frequens. In 
montibus Gallen etRefelpvo^e Zermatt . In M. Sanetsch* 
Perennis. FI. Junio et Julio. 
Obs. Hanc novam alpium nostrarum incolam anno 1806 
cum amicissimis Jac» Gay et Lud. Th omasi o in loco 
natali observavimus et legimus. A Carice rupestri Allionii 
nonnisi foliis mullo longioribus 9 glumis foemineis obtusissimis, 
( nec acutiusculis aut aristatis) , fructum superantibus , fruc- 
tibusque ipsis obovatis (nec ellipticis ) , modice differre videtur, 
ut vix dubitem quin utraque planta ad unam eandemque speciem 
pertineat*), Nomen wahlenbergianum praetuli quia nolae a Cl. 
W ahlenbergio indicatae multo melius quam descriptio Allionii 
cum nostra congruunt, icon florae pede montanae habitum tamen 
petrae ce nostrae haud male refert. Suam Wahlenbergius in 
Lapponice septentrionalis alpibus detexit. 
*) Specimina C. rupes iris pedemontanae quae Cl. Balbis efc 
Bonjean hoc anno (1811) mecum in itinere italico humanissime 
oommuiiicaverunt, revera ex asse cuj% nostra petrwa conveniunt. 
