GRAMINE § 2. i45 
Ubique, praecipue autumno, seritur. Rarius etiam vere 9 
tunc inalto minus evadit, et Secale vernum audit. —» 
Perennis. FI. Jun. et Jul. 
Obs. Nonnulli auctores suspicantur hanc speciem in regio- 
nibus orientalibus, et praecipue in Insula Creta indigenam esse . 
2. Calyx tri- vel pluriflorus ; flores paniculati vel 
racemosi3 (nec priorum ). 
G. 22 . Enodium N. *) 
Cal. 2-4-florus, valvulis inaequalibus. Cor . 
conicae, calyce multo longiores: suprema sterilis, 
abortiens; saepe etiam ejus loco rudimentum 
informe. Spiculoe teretes. 
Obs. Gramen diu vexatum Linimus primum Atris , deinde, 
Melicis , Hallerus Arundinibus , Candollius nuperrime 
Festucis adnumeravit. Ejusmodi plantae de quarum>genere pro- 
jbatissimi auctores inter se consentire non possunt, meo quidem 
judicio , sui generis habendae sunt. 
i.. Enodium coeruleum^. (Gall. Enodion bleu .) 
Arundo Hali. helv. i 5 i 8 . Scheuchz. Gram . 207 , 
208 et 209. Melica coerulea Sut. helv» 1 . p. 43. 
Molinia coerulea Monch. Koel . Gram . i 45 . 
Air a coerulea L. Sp. pl. 9 5 . Vili, delph . 2. p. 82. 
Melica coerulea L. Mant. 2. 325 .- Willd. Sp. pl. i. 
p. 383 . Smith brit . g 3 . Desrousseaux Une. meth, 
4 . p. 75. Schrad. germ. 1. p. 269. 
Festuca coerulea Decand. FI. fr. i5y3. 
JVleb coer. Ilo st. Gram. austr . 2. tab. 8. Schkuhr 
Handb. tab. i 3 . 
*) Nomen novum generique accommodatissimum mihi CL 
P^rsqon per litteras suggessit. 
