284 ORAMINEiE, §2. 
culis , facie sola subinde pubescentibus - 9 vaginis 
etiam glabriusculis» 
Spiculis plus minus ve pubescentibus , nunquam 
villosis ; aristis gluma brevioribus nec versus rachin 
inflexis , denique 
Gluma interiori exteriorem aequante vel etiam 
longiore ut corolla omnino obtusa videatur, (D. v.) 
jg. Parum abfuit quin lianc ad Br. ramosum. 
L. (Mant. 54 .) referrem planlam , propter culmum 
basi certe ramosum, habitum glaucum durioremque 
etspiculas longiores utique globerr imas.Sed a ramoso 
foSeiX foliis planis, noninvoluto-setaceis, 2 - 5 ve lineas 
latis, spiculisque 7-10 , cum Br. ramosus spiculas 
haud plures quinque habeat. Huic etiam corolUe in¬ 
feriores stupe omnino muticae sunt. Utcunque sit , 
haec varietas insignis utique intermedia est inter 
Br. pinnatum et ramosum . (D. s.) 
a. Frequentissimum Gramen in cultis , ad sepes, ubique 5 (£ in 
Valesia inferiori. Reverendiss* Murith* — Perennis. FL 
Junio atque ita ante Br. sylvaticum cujus llores primum 
explicantur quando spiculse nostri jamjara emarcescunt. 
Obs. J. Br ornum fragilem Hali. fil., quantum ex specimini¬ 
bus siccis mecum ab amic. Seringe mecurn communicatis videre 
licet, ad var. nostram $ pertinere credimus ; a valesiacis differt 
spiculis gracilioribus multoque longius aristatis et foliis angus¬ 
tioribus , vix glaucescentibus. 
Obs. II. Spiculae incurvae et quasi corniformes in Br. -pinnato 
circa Parisios nascente, cujus exempla sicca possideo, apud 
nos nunquam occurrunt. Neutiquam tamen a nostro separari 
debet. Species valde polymorpha. 
Obs. III. Br. pinnatum, sylvaticum, distachyum, rigidum 
(Fest. rigida Roth, si vere a distachyo differt) et ra * 
mosum omnino ut genus proprium efficientes proponere quam 
©os ut nonnulli etiam recenliores Triticis vel Festucis ad nu¬ 
lli e rare mallemus. Habitu enim, forma spiculatum et gluma 
