ANTONII de LEEUWENHOECK. 45? 
quorum numerus exiguus erat: Tertium genusproxime acce¬ 
debat ad figuram anguillas fluviatilis ficut Fig. C. docet, quo¬ 
rum numerus priori erat major 5 reliqua tota materia fcatebat 
infinitis animalculis, ut totum ftercus non nifi animalcula vi¬ 
va reprsefentare videretur. Parvas quippe ftercoris particulas 
animalculorum motu itaciebantur, ut omnes efle animalcula 
putarentur. Numerus ultimorum animalculorum erat tantus, 
ut judicare fubiret, in quavis materia arenam asquante aliquot 
millena animalcula extare. Quo obfervato cogebar credere, 
animalcula, quas antea dixeram in fanguine ex patinis eoi lecto, 
reperiri, aut ex ftercore inter fecandum in patinam delapfb, 
autcafu ranas inteftino , in quo magnus numerus animalculo¬ 
rum fuerat, a me vulnerato, orta ac fanguini permixta efle. 
Intellexi hic praeter opinionem damnum , quod ranae pifcibus 
inferunt, extra&is ex nonnullarum ventriculis 8.10. Mpluri¬ 
bus pifciculis. Separavi ex rana venam magnitudinis unius ca¬ 
pilli , fitam in membrana inter partes carnofas, & expreflo ex 
eadem fanguine didici tunicam ejus efle verflcolorem, fimilem 
valde maculis cutis exterioris ranae. Hac difcifla vena, clarius , 
quam antea, percipiebaem, tunicam ej us ex nullis aliis parti¬ 
bus efle conflatam, quam ex confertis perpetuis parvis filis» 
eodem modo, ficut videmus ramum alicujus venas cum omni¬ 
bus fuis capillis in noftro aut alterius animalis corpore fefe ha¬ 
bere: qui rami tam erant flexiles, utquamlibet impreflam fi¬ 
guram retinerent, Se cum omnibus capillis fuis decenti ordi¬ 
ne circa rotundum lignum ita i nobis adaptari pofient , ut ra¬ 
morum fuorum Se capillorum denfitate lignum obtegerent. 
Hanc obfervationem molitus fum Se alias, in venis aliorum 
animalium, fed tam clare nunquam apparuit res, quam in mo¬ 
do enarrata hiftoria fa£fcum eft. Cum ergo nobis in mentem vo¬ 
camus & penficulamusparva fanguinis noftri corporis vafcula, 
quam tenuia fint, (quas meo judicio millies tenuiora funt no- 
H firi 
