j 6 Antonii de Leeuwenhoek 
T>elfis in Eolljnits. 
Noblijfimi Domini. 
Oft ultimas mete Epiftolte ablolutionem, ite¬ 
rum cogitationes meas in Formicas conjeci, fir- 
miterque mihi imaginatus fum, in fic dido For¬ 
micae Ovo, juvenem formari Formicam : eo- 
que magis, quia Germanus Author nofter (cu¬ 
jus in praecedenti mea Epiftola mentionem fe¬ 
ci) nobis Formicam in Formicae Ovo depinxerat, cujus effigies 
hiceftadjunda, utFig: i. Quod Ovum fere in hac delinea¬ 
tione duntaxat tanquam odava pars magnitudinis perfed# 
Formicat demonftratur. Attamen affirmationem meam rejeci, 
acmihiipfivifum fuit, illius rei veritatem indagare, ac prae¬ 
terea, fi fieri pollet, detegere, quomodo fic dida Formica¬ 
rum Ova magnitudine accrefcant. 
Et recordans, me in horto meo non debere premi inopia Ni¬ 
dorum Formicarum, quoniam antehac ab iliis maxime fueram 
infeftatus, paftinum terra plenum, Formicis ac Ovis commix¬ 
ta , in puram depofui chartam, ac ante eam in fella me compo- 
fui, & perquam accurate Formicas obfervavi (quarum confue- 
tudoeft, Ova auferre fua , cum nidus earum commovetur) ac 
multis, quod gerebant, demi, ac obfervavi, illud, quod ple¬ 
raque auferebant, nihil aliud efie, quam Formicam, omnino 
albam, & fine motu, ac quoque in aliis, his formicis fimilibus, 
fubalbum colorem jam omnino in rufum efie mutatum. Alite 
album geftabant corpus, quod oblongum erat, atque hoc efie 
imaginaria illa Ova ftatuebam. 
Hsec ultima generatim tam parva efie confpiciebam, ut 
vulgaris efi: arena. Ita ut primum duntaxat animadverterem 
illud, quod Formicas geftabant, illis que eripiebam, quod mi¬ 
hi u fiu i fore judicabam. 
Eum 
