go Antonii de Leeuwenhoek 
quin iftos vermes [quos adhucufque, non aliter edofri, no¬ 
mine Formicarum Ovorum infignivimus] nudo contemplans 
oculo, reipfaeflent Ova Formicarum, & hanc nigram macu¬ 
lam, quam in corpore horum vermium confpicimus, parvam 
atque juvenem nondum in lucem editam efle formicam 
Sed non Tatis admirari queo, quomodo quifquam fola dun¬ 
taxat imaginatione fefe eo ufque feduci patiatur, ut, fefe me¬ 
diante Microfcopioconfpicere, dicat, in fic nominaro Ovo 
exilem eamque imperfectam Formicam. Ac praeterea corpus, 
caput, ungulasac oculos ejufdem depingat, cum e contrario 
nec illi nec nobis quicquam omnino in hoc verme [ qui huc uf¬ 
que Ovum eft nominatus] ejufdem reioccurat. Nametfi ver¬ 
mes tam exiles forent, attamen, aliquos eorum fubnigram in 
corpore habere maculam, contemplatus funi) at alii qui mul¬ 
to erant majores, imo etiam perfeCti, ne minimum iftius 
maculae habebant lignum. & rationem fubnigras hujus efflendae, 
quamaliquijuvenem efle formicamfibiimaginari audent, in- 
veltigans, & vermem aperiens, clariffimecontemplabar, hanc 
effle animalculi ftomachum, & fubnigram eflentiam duntaxat 
ex cibo, in flomacho locato, caufari: ac quoque, cum alius 
vermis hujus non eflfet particeps, diverfitatem ciborum ratio¬ 
nem hujus efle, quo cibo vermis vefcebatur, qui cibus illis a for¬ 
micis adferebatur: nam iion tantum ftomachum verum eti- 
um inteftina ftomacho anrtexa confpiciebam , quae globulofis 
'particulis, iifdemquefubnigris, completa erant. 
Quomodo etiam poflibile eft nos in verme (^quem Ovum no- 
nominamus} admodum exilem poflemus confpicere creatu¬ 
ram? quoniam hic antea dixi, ipfiflimum ac integrum ver¬ 
mem in Formicam transformari, hoc duntaxat cum difcrimi- 
ne, quod cuticula vermis non ad Formicae corpus tranfeat. Sed 
haec cuticula eft tam parva, ut eadem ne centeflmam quidem 
partem vermis implere poflit. 
Hic vermis in corpore fuo, excepto in ventre, multis eft 
in- 
