23 
hem de rijpe vruchten van zelf in den schoot vallen. Bevalt hem de 
eene niet, welnu er zijn andere, en altijd is er voorraad. En is hij niet 
volkomen tevreden, het dolce farniënte van het oogenblik is hem liever 
. dan het uitzicht op hooger genot in de toekomst, met arbeid en overleg. 
Eenige der tropisch-Amerikaansche vruchten zijn uit de oude wereld 
overgebracht. Zoo bv. de Manjo’s {Mangifera indica) tot i l j 2 decim. 
g r oote, eenigzins platte, fraai geel en rood gekleurde steenvruchten. Wan¬ 
neer het vleesch overvloedig en sappig, de steen klein, en de terpentijn- 
smaak, dien zij, overeenkomstig de familie waartoe zij behooren, bezitten, 
tot een fijnen geur is teruggebracht, is het een zeer aangename vrucht. 
Een ander lid derzelfde familie, van West-Indischen oorsprong, de 
Cachou {Anacardium occidentale ) heeft een bloemsteel die tot een sap¬ 
pig peervormig lichaam uitgroeit, terwijl de vrucht, als een niervormige 
noot, daar boven op staat. Zij is schooner van vorm en botanisch interes¬ 
santer dan aangenaam voor het gebruik. Het vrucht vleesch is zeer 
sappig doch flauw van smaak, eenigzins samentrekkend; waarschijnlijk 
door een gehalte van looizuur, maakt het sap op linnen moeilijk te ver¬ 
wijderen vlekken. De schaal der noot bevat een zeer scherp vocht, terwijl 
de kern eetbaar is, en eenigzins aan hazelnoten herinnert. 
Beter zijn de Sterappel {Chrysophyllum cainitö) en zoogenoem le mispel 
of Sapodille {Ac kras sapota ), beide West-Indischë Sap o teen, welker ver¬ 
wanten in. Oost-lndië tot de guttapercha leverende boomen behooren. 
Vooral op Cura^ao zijn de mispels uitstekend. Van grootte en vorm 
van een kleinen ronden appel, hebben zij een grauwe schil en een zeer 
zoet en sappig vruchtvleesch, dat het naast aan zeer goede vijgen, zoo 
als men die bv. in Italië krijgen kan, herinnert. In als een ster rondom 
het middelpunt stralende hokjes zit een tiental platte pitten, die zeer ge¬ 
makkelijk worden verwijderd. Mij was dit, naast de Ananas — die wij 
overigens het best hadden in Venezuela, misschien omdat eerst daar de 
zon fel genoeg was om de fijne witte soort goed rijp en zoet te maken — 
de aangenaamste vrucht. 
Bananen en bacoba’s {Musa) tot voedsel en als tafelvrucht ge¬ 
kweekt, kwamen mij voor, uit dit laatste oogpunt lang niet die ver¬ 
scheidenheid en goede eigenschappen te bezitten als waarvan zij, die in 
Oost-lndië (het oorspronkelijke vaderland), deze vruchten hebben gegeten, 
<r gewag maken. Zelfs eenige vruchten van deze soort, die jaren geleden 
eens in den Leidschen hortus, dus niet onder de gunstigste omstandig¬ 
heden, rijp werden, waren veel beter, dan wat wij op deze geheele reis 
te zien kregen. Wel werd ons verhaald van kleine zeer aangename 
