'27 
of exploitatie is gebracht. 'Wij zien de Earopesche, laot ons zeggen Ne- 
derlandsche bevolking (thans nog geen achthonderd op de vijf en vijftig 
duizend) toenemen, het verkeer vermeerderen, wegen en publieke ver¬ 
voermiddelen ontstaan, wij zien een bevolking met steeds breeder opvat¬ 
ting van het algemeene welzijn, met een steeds sterker gevoel voor de 
eer der kolonie bezield ; de Gouverneurs, wier gestrengheid overbodig.wordt, 
als vaderlijke vrienden der kolonie gewaardeerd, onafgebroken opsporend 
en bevorderend, wat tot den bloei der kolonie strekken kan. Bij het toe¬ 
nemen der welvaart zien wij de publieke inkomsten toenemen, zoodat 
niet alleen het subsidie vervallen kan, maar ruime sommen aan werken 
van publiek nut kunnen worden besteed. Terwijl de particuliere culturen 
zich uitbreiden, zien wij de bosschen als koloniaal domein wetenschap¬ 
pelijk onderzocht en beheerd ; van de vele houtsoorten zaden gewonnen, 
en jonge exemplaren opgekweekt op een terrein bij de stad. Uit de 
kweekerij zien wij een uitgebreid boomspark, tot leering van een ieder 
en tevens aangename wandeling, ontstaan. Die boomsoorten, welke het 
meest gezocht zijn, worden niet enkel één voor één uit het groote mengsel 
van het tropisch bosch, naarmate het uitvalt, weggehakt en met moeite 
vervoerd, maar in grootere hoeveelheden op doelmatige plaatsen ge¬ 
poot en regelmatig geëxploiteerd; alle zoo behandeld, dat zij niet alleen 
in de lokale behoeften voorzien, maar met voordeel kunnen worden uit¬ 
gevoerd. Wij zien bij het nuttige ook het schoone bevorderd : den rijken 
schat van fraaie en merkwaardige gewassen der kolonie in een hortus 
vereenigd, kennis verspreidende onder de kolonisten en een levendig 
verkeer onderhoudende met de instellingen van gelijken aard op andere 
plaatsen en in het moederland. Kortom, vele utopiën en toekomstbeelden 
hielden ons, die, kersversch uit Europa gearriveerd, een wandeling in 
den maneschijn om Paramaribo maakten, ernstig bezig, terwijl wij 
onder de fraaie mahonieboomenlaan (Swietenia Mahagoni) huiswaarts 
keerden; en zij vervolgden ons nog tot in de ruime legerstede — 
waar, onder het hooren slaan der glazen op het naburig wachtschip, bij 
het nog overgebleven gevoel van de wiegelingen van het schip, zich met 
haar herinneringen aan het t’huis in het vaderland, aan de zeereis en 
aan de indrukken van dezen eersten dag, op de meest bonte wijze 
dooreenmengelden — totdat eenige muskieten, die wel gaarne willen 
steken, maar buiten het ruime muskietgordijn worden afgehouden, ons 
in verkwikkenden slaap hadden gevedeld. 
31 December. Wij bezochten heden morgen te 9 uur den Gouverneur, 
