J. H. A. W. Baron van Heerdt tot Eversberg, bij wieh wij gisteren daartoe 
belet gevraagd ladderi, en die ons al aanstonds door middel van zijn 
zoon, plaatsvervangend Adjudant, had uitgenoodigd tot een tocht langs 
de Para-rivier op i en 2 Januari. Waren wij door deze uitnoodiging, 
die onze stoutste wenschen betreffende de besteding van het korte op¬ 
onthoud in de kolonie overtrof, reeds van zijne belangstelling en vrien¬ 
delijkheid overtuigd, nog levendiger werd die indruk door de persoonlijke 
kennismaking. Op het oogenblik dat ik dit schrijf, is de Gouverneur reeds 
weder in het land en door een anderen vervangen. In een stuk in een 
der Surinaamsche dagbladen, overgenomen door het Nieuws van den Dag, 
las ik deze woorden: „De baron van Heerdt tot Eversberg heeft zich 
door getrouw en, waar het moest zijn, streng plichtbesef onbemind ge¬ 
maakt, maar zijn naam zal hier in eere genoemd blijven.” Waarlijk, 
eene uitspraak, waarop men trotsch mag zijn. Ons heeft hij, door zijne 
voorkomendheid en hulp, grootelijks aan zich verplicht. 
Van de marmeren achtergalerij in het paleis, waar wij op recht 
ongedwongen wijze ontvangen werden, heeft men het uitzicht op een 
kleinen maar netten tuin, waarin men langs eenige trappen nederdaalt. 
Daarachter komt men, over een brugje, in een ander terrein, dicht met 
boomen bezet, dat vroeger ook tot den tuin van den Gouverneur be¬ 
hoorde, maar thans tot publieke wandelplaats is ingericht. Het spreekt 
van zelf, dat het' niet lang duurde, of de gesprekken werden in dien 
tuin voortgezet, waar een prachtig bloeiend exemplaar van Pachira 
dquatica , schoone Codiacum , Orchideen en andere planten als om strijd 
bekeken en bewonderd werden. Nadat wij eindelijk van den Gouverneur 
afscheid hadden genomen, vergezelde mij diens zoon nog langen tijd in het 
half wilde bosch daarachter, waar ik onderscheiden boomen leerde kennen, 
en eene verzameling maakte van de blad- en lever mossen, die in dat goed 
beschaduwd en vrij vochtig terrein op de stammen van deze voorkwamen. 
Verder werd de dag besteed met wat in de stad rond te zien. Zij is 
doorsneden met breede, schoon beplante lanen. In het midden der stad 
Staan de huizen, met steenen onderbouw, verder van hout en met houten 
pannen (singels) gedekt, dicht naast elkander, zoodat alleen in het mid¬ 
den der blokken ruimte voor tuintjes en tuinen overblijft. Meer naar den 
om trek zijn zij eenigzins als villa’s ingericht. Onder de sierplanten 
merkte ik op: verschillende Palmen, Draraena's en de reeds genoemde 
C<odiacum in fraaie exemplaren met ronde gevulde kroon op stam, 1 d 2 
meter hoog, wegens haar hangende lange en smalle rood- en witbonte 
bladen hier „Apenhaar” genoemd; „Reseda,” een heester, zoo genoemd 
