38 
lum conjugatum met zijn twee bloemaren aan het einde van den stengel, 
Paspalum densiim met een dichte bloesempluim. Een Polygonum (Po¬ 
lygonum macrochaetum (door groeiwijs herinnerend aan onze Polygonum 
amphibium , maar met de spichtige aren van Polygonum hydropipef), 
mengt zich daartusschen. 
Hooger op, waar het water koffiekleurig wordt door den humus, drijven 
Nymphdea ampla en Pudgeana, bladen en bloem van de grootte onzer 
waterplompen, Salvima auriculata , Pontederia crassipes , haar opgezwollen 
en met lucht gevulde bladsteelen als zwemblazen gebruikend. Ook een 
Marsilea vertoont zich met zijn viertallige op het water drijvende kla¬ 
verblaadjes, en de Elodea guianensis , zuster van de bij ons bekende 
„waterpest” uit Canada, maar met smaller bladen en tweeslachtige 
bloemen. 
Tusschen het hout aan den oever, iets meer op den achtergrond, komen 
„wilde banannen” ( Hehcoma ) met haar breede langwerpige, een paar 
meters lange bladen, en eindelingsche tros met roode in twee rijen af¬ 
stekende schutbladen, waarbinnen zich de onaanzienlijke bloemen ver- 
bergen, voor den dag. Voorts klimpalmen (Desmoncus polyacanthos) 
met slanken stengel en gevinde, in doornige ranken uitloopende, bladen. 
Ook hooger op een enkele Bactris , een stamlooze palm met zeergroote, 
eveneens gedorende vederbladen. 
Het is bekend, dat de kolonie meerdere van deze kleine doch schoone 
palmen bezit, die bij de inboorlingen als Paramakka, Keeskeesi-maka, 
Pienga-maka enz. bekend zijn, maar omtrent de wetenschappelijke na- ' ^ 
men van de soorten, die hiermede bedoeld worden, zijn de opgaven van 
Miquel, de Vriese en anderen niet geheel eensluidend. 
Dit is dus reeds een van de vele gevallen, waarvoor het wenschelijk 
zou zijn, van verschillende lokaliteiten rijpe zaden in te zamelen, en ze 
daaruit, te Paramaribo, met nauwkeurige aanteekening van de inlandsche 
namen en groeiplaatsen, aan te kweeken. 
Daarvoor zou allicht een plaatsje kunnen worden gevonden, ook al 
wordt de wensch, nog laatstelijk door Westerouen van Meeteren, in zijn 
opsomming van „Surinaamsche planten en cultuurgewassen” (Amsterdam 
ï 883) uitgesproken en dien ik gaarne deel, nl. dat Paramaribo zich wel¬ 
dra, evenals Georgetown, in een proeftuin, met daaraan verbonden botani¬ 
cus zal mogen verheugen, nog niet onmiddellijk vervuld. 
Wij maakten reeds melding van sommige heesters en ranken langs den 
oever. Het verdere hout, van verschillende hoogte, vertoont nueensden 
enkelvoudigen laurierbladvorm, dan dien van gevinde bladen als van 
