43 
van invloed zijn geweest. Echter vond ik toch nog een Polygala , een 
composiet met stijve aar, Elephantopus angustifolius , kleine Malvaceën 
(Sida) een Gentianeë met aar van gele bloemen ( Coutoubea spicatd ), en 
enkele andere. Op een vochtige plaatis, bij een bron door zakwater 
gevormd, Rhynchospora cephalotes en cyperoides, met kogelvormige hoofd- 
jes, bij de laatste eenige tot een wijden tuil samengevoegd, en een Scir- 
pus (retroflexust ) met kleine aartjes op haarfijne stengels, als bij onze 
Scirpus acicularis. Hier en daar groeide een harig vingergras, Anathe- 
rum virginicum , nabij het huis Cypcrus rotundus met zijne eetbare 
knolletjes. 
In een tuintje om en bij de woning zagen wij verwilderde tabak, een 
paar planten suikerriet, Amarryllis equestris als rand om een overigens 
geheel ledig gehouden perk, Jatropha curcas , een fraai ontwikkelde 
Plumiera , Citrus limonum, Ricinus communis en een groot exemplaar 
yr van Calotropis gigantea. Beide laatstgenoemde waren ook trouwe ge¬ 
zellen van de meer achteraf gelegen negerwoningen. 
Bij Prospérité aan de Coropine-\xeek, vroeger plantage, thans neger- 
dorp, de plaats, waar wij bleven overnachten, is de vlakte eveneens 
open, deels grasveld, deels met heesters en verspreide boomen begroeid. 
Eene wandeling langs de beek in de groene grasvlakte, op een dijkje 
dat deze tegen overstroomingen beschermt, aan de overzijde laag kreu¬ 
pelhout, deed ons zeer aan eenige deelen van Nederland denken. 
Wij waren in helderen maneschijn aangekomen, na een prachtige vaart 
p onder het van weerskanten aansluitend loofgewelf der Coropinakreek. 
Vriendelijk werden wij ontvangen door den Hernhutterschen leeraar, 
den Heer P. Haugk en echtgenoote, die het hunne doen, en naar het 
schijnt 'met opgewektheid en toewijding, om in deze betrekkelijk afgele¬ 
gen plek de zaden van beschaving en goede zeden onder de eenvoudige 
bevolking uit te strooien. 
De gezamenlijke schoolkinderen kwamen de Gouvernante met een 
voor de gelegenheid geleerd lied op de wijs van „Wien Neerlandsch 
bloed” welkom heeten. 
Met den Gouverneur en familie genoten de Heer Martin en ik de gast¬ 
vrijheid in de woning Berseba van den „Lerieman” — zoo wordt de 
Hernhutterscher leeraar door de bevolking genoemd —, terwijl voor 
het verdere gezelschap op kleinen afstand gelegenheid tot logies was 
ingericht. 
In den tamelijk grooten tuin tegenover de woning, netjes maar eenig- 
zins stijf aangelegd, leerden wij o. a. de Pegrecoe ( Xylopia salicijolid) 
-1 
