45 
In korjalen ging het weder terug naar den Triangel, terwijl onderweg 
onderscheidene planten van den oever werden ingezameld. Ook toen wij 
weder in de tentboot bij den Gouverneur waren gezeten, gaf deze 
^ met de meeste welwillendheid vergunning om nu en dan te laten 
stoppen, als ik takken of bloemen van de langs de kreek groeiende 
planten mocht verlangen. Sommigen haalde en bracht mij een vlugge 
neger, die ons een tijd lang in een korjaal vergezelde. 
De dames namen het niet kwalijk, wanneer nu en dan de tafel vóór 
ons met takken en bladen en ook met in het voorbijvaren opgevischte 
waterplanten was bedekt. 
De Heer Benjamins wees menigen nuttigen boom aan, dien ik anders 
allicht bij den grooten rijkdom aan vormen, zou hebben voorbijgezien. 
Zijn kennis van vele inlandsche en ook verscheidene wetenschappelijke 
namen, bewees dat hij, bij zijn overige werkzaamheden, den lust tot na- 
yr tuurstudie niet verloren had. Aan hem heb ik dan ook onderscheidene 
namen te danken van voorwerpen, waarvan loof en bloemen te ver buiten 
het bereik waren om er iets van machtig te worden. 
Kortom, allen werkten mede om mij te helpen. Van onderscheidene 
soorten werden takjes medegenomen, van andere de in het oogvallende 
kenmerken aangeteekend, of ruw geschetst. Op die wijze werd in de 
vlucht een materiaal van voorwerpen en aanteekeningen bijeengebracht, 
dat voor de kennis van het karakter van den plantengroei dienst 
kon doen. 
p Met behulp daarvan werd later het hier (zie pag. 36) gereproduceerde 
beeld ontworpen, dat uit den aard der zaak geene andere pretensie maakt 
dan aan de voorstelling van den Nederlandschen lezer eenigermate te 
gemoet te komen. 
Gelijk ik reeds boven mededeelde, heeft Splitgerber destijds, in Maart 
1838, ook de Para bezocht, en is een verhaal van dien tocht na zijn 
dood, door den Hoogleeraar de Vriese uitgegeven. (Tijdschrift v. nat. 
Gesch. en physiologie XII. p. 163 e. v.) 
Van de vegetatie langs de kreek zegt hij betrekkelijk weinig, om uit¬ 
voeriger uit te weiden over hetgeen hij in de buurt van Berlijn heeft waar¬ 
genomen, zoodat mijne mededeeling de zijne kan aanvullen. 
Hij eindigt met deze woorden : „Ofschoon ik later veel dieper in het 
binnenland doorgedrongen ben, is mij steeds de herinnering van dezen 
tocht alleraangenaamst gebleven. Mijne verwachting aangaande de vege¬ 
tatie van Para, te voren reeds zoozeer gespannen, was nog verreweg over¬ 
troffen.” 
-1 
