Voor eigenlijk verzamelen was ik hier natuurlijk niet ingericht. De 
apparaten daartoe lagen in het ruim van de Prins Maurits. Ook zou het 
medenemen van volumineuse voorwerpen op dit tochtje te veel last heb¬ 
ben veroorzaakt. 
Ik had echter een droogrekje van ijzergaas, met een pak passend droog- 
papier in klein formaat, voor voorkomende gevallen onder mijne bagage in 
de hut afzonderlijk gehouden en te Paramaribo mede aan land gebracht. 
Dit bewees nu, voor het doel, uitstekende diensten. 
Zoo werd ongeveer een tachtigtal soorten van phanerogamen, waaronder 
toch ook nog enkele aanwinsten voor de flora, verzameld. Voorts al de 
bladmossen die ik kon verkrijgen. Ik zag er hier nergens op den bodem, 
maar onderscheidene op nog levende en omgevallen boomstammen. 
Ik hoopte daardoor eene wenschelijke bijdrage tot de kennis van de 
Mosflora van Suriname, waarvan K. Müller in 1848 (Linnaea) en Dozy 
en Molkenboer in 1854 (Prodromus florae Bryologicae Surinamensis, Haar¬ 
lem, Erven Loosjes) een begin hebben geleverd, te kunnen bijeenbrengen- 
Ook daarom deed ik zulks gaarne, omdat met zekerheid verwacht kon 
worden, dat mijn vriend Dr. C. M. van der Sande Lacoste, de laatst 
overgebleven bewerker van de Bryologica javanica, en die het plan van 
de herborisatie in onze West-Indische bezittingen van den aanvang af 
met warme belangstelling gevolgd had, de wetenschappelijke bewerking 
van dit gedeelte op zich zou willen nemen. 
De Heer Benjamins verklaarde zich bereid, om op dezelfde wijze ook 
bladmossen te verzamelen langs de Suriname-rivier, waar hij later de 
Heeren Martin en van de Poll hoopte te vergezellen. 
Op het oogenblik dat ik dezen schrijf (October *85) heb ik dezeMusci 
ook reeds ontvangen, en is bij voorloopige inzage gebleken, dat de Heer 
Benjamins op uitstekende wijze aan zijn voornemen gevolg heeft gegeven. 
Van de Phanerogamen van Suriname is veel meer bekend. 
Van 1705 tot 1726 verschenen drie uitgaven van het werk van Maria 
Sibilla Merian over Surinaamsche insecten, maar dat tevens in de bota¬ 
nische litteratuur bekend is, omdat het, met de insecten, de af beddingen 
der planten bevat, waarop deze leven. 
Vooral echter werden bijdragen tot de kennis dezer Flora geleverd in 
deze eeuw, door Weigelt, Hostmann, Focke, Kegel, Kappler, Lansberge, 
Splitgerber, die, de een meer, de ander minder, Surinaamsche planten 
verzamelden. Beschrijvingen werden gepubliceerd door Miquel, Meijer, 
Reichenbach, Splitgerber, de Vriese. 
Splitgerber, die, van Nederland uit, de kolonie bezocht en met een 
