22 
II. Tropische vruchten. Een wandeling hij maneschijn. Jachtlust. 
In lang hadden wij zoo rustig niet aan tafel gezeten. Nu geen 
stormlatten meer, nu geen noodzaak om de borden vast en in balans te 
houden, ten einde te verhinderen, om soep of andere artikels in den 
schoot te krijgen. 
Op het dessert was, de heidedagen die wij in Paramaribo doorbrachten, 
ten onzen gevalle, een collectie van al de tropische vruchten, die op het 
oogenblik te krijgen waren, ter tafel gebracht, en vonden wij dus gele¬ 
genheid tot eene gastronomisch-botanische studie. 
Hoezeer velen, aan de door cultuur verfijnde Europeesche vruchten 
gewend, deze voor de tropische, als geheel genomen, zeker niet zouden 
willen ruilen, zoo moet toch ieder de weelderige overvloed der tropische 
plantenwereld ook in dit opzicht treffen. 
Met zeldzame uitzonderingen zijn het de vruchten, zoo als de wilde 
natuur die onmiddellijk oplevert. Welk een rijkdom van zeer uiteenloo- 
pende eigenschappen! Welk een materiaal voor een kweeker ! Als men 
bedenkt, hoeveel fijne soorten uit onze Europesche appelen en peren, in 
hun aanvangsvormen zeker niet veel beter dan zwijnen voeder, door teelt¬ 
keus, en bewaring en vermeerdering der goede variëteiten door enting, zijn 
verkregen, dan vraagt men zich af, wat wel langs dien weg uit het rijke 
materiaal der tropische vruchten te verkrijgen zou zijn. 
Maar de tropische mensch, het troetelkind der natuur, is gewoon, dat 
