inademt en dan natuurlijk alleen damp ontwikkelt. De spuitgaten zelve 
zijn, als het dier geheel onder water duikt, gesloten door een huidplooi, 
die als een konische stop in de opening past; bovendien zijn mond- en 
neusholte door een stevige sluitspier gescheiden. 
Wanneer de adem uitgestooten wordt, terwijl het spuitgat zich nog 
even onder water bevindt, wordt een kolom zeewater mede opgeblazen. 
Bij den Physeter geschiedt dit des te eerder, omdat daar de neusgaten 
meer naar voren op den snoet samenkomen. Deze blaast ook slechts 
één fontein, vaak eenigszins schuins naar voren. Juist zoo hadden wij 
het ook gezien. 
De inademing heeft natuurlijk altijd met de neusgaten boven water 
plaats, en duurt bij den Physeter maar ééne seconde. De uitademing 
duurt drie seconden. Het dier kan, zonder adem te halen, een uur avijf 
kwartier onder water blijven. 
De eenige vertegen¬ 
woordiger van het plan¬ 
tenrijk, dien wij op dezen 
overtocht ontmoetten, was 
het bekende Sargasso 
of druifwier (Sargassum 
hacciferuni). 
Algemeen is men het 
er thans over eens, dat 
dit zeewier niet in de 
volle zee groeit, noch in 
de diepte van den zeebo¬ 
dem banken vormt, maar 
van den rotsigen zeebo¬ 
dem langs de kust wordt 
losgerukt, om in zee rond 
te drijven, totdat het vergaat en onderzinkt. 
Maar zoowel over de uitgebreidheid van het gebied, waar het rond¬ 
drijft, de zoogenaamde Sargasso-zee, als over de plaats, waar het oor¬ 
spronkelijk groeit, loopen de opgaven en meeningen uiteen. 
Zoo wordt o. a. in de genoemde Admiralty Manual, van 1871 (ten 
naasten bij in aansluiting met Rennell en deze met de zoogenoemde 
groote Fucusbank van Humboldt) een areaal aangegeven, dat zich als 
een smalle strook van het noorden naar het zuiden (op 40 0 L. tusschen 
den 3osten en 4osten breedtegraad) uitstrekt, terwijl Neumayer (1875) 
