eenigzins nevelachtig, dan viel het onderscheid met buitengewone duide¬ 
lijkheid in het oog. 
Overigens leert men op zulk een zeereis begrijpen, dat er schilders 
zijn, die de zee met haren rijkdom van vormen en tinten tot onder¬ 
werp van hunne voortdurende studie hebben gekozen. Nu eens de boeg 
vangend in een donzig bed van sneeuwwit schuim, waaruit men zonder 
verwondering op nieuw de godin der schoonheid zou zien geboren wor¬ 
den, dan weer zwart met breede, gladde golven, er hard uitziende, gelijk 
Kingsley niet oneigenaardig opmerkt, als een vaste massa van obsidiaan; 
nu eens effen of flauw gerimpeld, een andermaal hevig bewogen, niet 
zelden met gekruiste deining en zee, in verschillende verhouding van 
kracht, naarmate van den wind, die voorafgegaan is, en van dien, welke 
op het oogenblik heerscht; daarin de reflectie van lucht en wolken, hel¬ 
der blauw en wit, naar den avond met roode en die fijne groene tinten 
afgewisseld, die zoo dikwijls een sieraad zijn van de tropische avond¬ 
lucht; en die reflecties wisselend met het spel der golven en rimpels, en 
in tallooze schakeeringen dooreengemengd. Zij levert een schouwspel op, 
waarnaar men telkens terugkeert, en dat men niet moede wordt te vol¬ 
gen en zooveel mogelijk te ontleden. 
Nu en dan wordt het tooneel verrijkt door dierlijk leven in de lucht 
of op of in het water. Ik maakte reeds melding van de zeemeeuwen, die 
ons bij afwisseling en met steeds verminderd aantal, tot op ongeveer 
30 0 N.Br. gezelschap hielden. Bij het verlaten van het kanaal werd hun 
gezelschap voor een dag verrijkt door eenige duikeenden (waarschijnlijk 
Mergus ), bij den wintertijd uit het hooge Noorden afgezakt, en die ons 
op proeven van hunne behendigheid onthaalden; later, bij onze nadering 
tot de Azoren en op de hoogte daarvan, met een aantal storm vogeltjes 
of Malavista (Procellaria pelagicd). 
Ook zwommen in die buurt een aantal groote zeeschildpadden om het 
schip. Voorts zagen wij nu en dan, bij stille zee, een exemplaar van 
de sierlijke kwal (Physa/ia), zuidelijker ook de blauwe Velella, met als 
een zeiltje opgezette kam, het zoogenoemd ,,Portugeesch oorlogschip”. De 
namen „bazaantje’ en „voor den wind zeiler”, door van der Hoeven 
genoemd, waren bij onze zeelieden niet bekend. 
Des avonds gaven over de geheele reis, nu en dan, de kleine Noctilüca's 
en grootere kwallen aanleiding tot het bekende lichten der zee. Over dag 
waren het de „Boer met zijn varkens” die, van het verlaten van het 
kanaal af tot dicht bij Suriname toe, doch met tusschenpoozen van af¬ 
wezigheid, ons in groepen met hun dartele sprongen vermaakten. Zij ga^ 
