waren geweest, nl. opgemaakt uit den koers en de aanwijzing van de log. 
I> Sachse had de goedheid, het bestek telkens op een mijner kaarten 
uit te passen en aan te teekenen, waardoor wij de afgelegde route altijd 
zichtbaar voor ons hadden. 
Tegelijkertijd met het bestek had de eerste stuurman de vriendelijkheid, 
ons de waarnemingen van barometerstand en temperatuur mede te deelen. 
Daar de kapitein van goede instrumenten, van het Meteorologisch insti¬ 
tuut, voorzien was, en meermalen een premie, wegens de beste meteorolo¬ 
gische obervaties op zijn reizen, had behaald, leverde dit eene geschikte 
gelegenheid op, om de door ons medegencmen instrumenten te vergelijken. 
Het Meteorologisch instituut had ons eenige thermometers en een paar 
kleine aneroïden geleend. De Heer Martin had zelf een grooter aneroïde, 
bestemd voor de bepaling van niveauverschillen bij het geologisch onder¬ 
zoek, medegenomen. Van de kleinere instrumenten voldeed een kleine 
aneroïde, mij door mijn zwager Dr. C. G. van Mansvelt geleend, in 
die mate, dat hij later aan den Heer Molengraaff, bij diens geologisch 
onderzoek van de bovenwindsche eilanden, goede diensten bewijzen kon. 
In ’t algemeen zijn de hoogten, die ook voor de geografische versprei¬ 
ding der planten van belang zijn, op de kaarten der eilanden niet juist 
en doorgaans te groot aangegeven. Wanneer ik later, bij de beschrijving 
van den plantengroei, van hoogten melding zal maken, zullen het dus 
altijd de hoogten zijn, die door de Heeren Martin en Molengraaf! op 
deze reis zijn bepaald. 
Schepen zagen wij op het geheele traject door den oceaan ter nauwer- 
nood een paar. Des te meer trof de ontmoeting, op den laatsten dag vóór 
Paramaribo, van Prins Willem I, van dezelfde Maatschappij, op weg 
naar Nederland. De booten kwamen dicht genoeg bij elkander, voor de 
passagiers van beide om elkander toe te wuiven, voor de kapiteins om 
door den scheepsroeper eenige woorden te wisselen. Dan drie stooten 
met de stoomfluit tot afscheid, de schepen verwijderen zich elk zijns 
weegs, Prins Willem I duikt achter de kimmen, en binnen een half uur 
zien wij niets meer dan het eenzaam watervlak. 
Dit maakt overigens niet den indruk van die oneindige uitgestrektheid, 
als aan onze stranden, waar de aan den horizon benevelde lucht de 
grenzen doet vervloeien. De scherpe grenzen, waarbij b.v. kleine wolkjes 
aan den horizon duidelijk door dezen door' midden worden gesneden, 
verkorten den afstand. Wanneer de lucht naar alle zijden helder was, 
vertoonde de zee zich aan ons oog als een vrij beperkten, scherp getee- 
kenden cirkel; was de lucht aan de ééne zijde helder, aan de andere 
