49 
. IV. De botanische tuinen van Georgetown en Port of Spain. 
Aankomst op Curacao. 
Den 3<len Januari gingen wij ’s avonds aan boord, en des morgens 
l‘ vroeg weder in zee. Den morgen van den 5<len lagen wij voor George¬ 
town, Demerary. 
Deze stad, eveneens met rechte, loodrecht op elkander staande straten, 
heeft echter, met zijn talrijke winkelhuizen, zijn drukke beweging, en ook 
door zijne ligging, onmiddellijk aan de zee, een geheel ander karakter 
dan Paramaribo. In het fraaie Tower-hötel herinnerde alles an Europa, 
en op een grasveld aan de stad zagen wij midden op den dag een criquet. 
partij spelen, alsof wij ons in Engeland bevonden. De stad heeft trams 
en een waterleiding. Een herinnering aan Holland heeft zij in de rechte 
kanalen, die haar doorsnijden en door een Hollandschen ingenieur, Siccama, 
^ zijn aangelegd. Trouwens het is bekend, dat Demerary, Berbice en Esse- 
quebo oorspronkelijk Nederlandsche koloniën zijn geweest, die eerst in 1812 
definitief aan Engeland zijn overgegaan. Georgetown heette toen „Stabroek.” 
In de achterbuurten staan de huizen op palen, met gootjes langs den 
weg tot afloop van water en vuilnis. In de tuinen om en bij de huizen 
zagen wij tal van sierplanten, in de eerste plaats Cocos, een overvloed 
van Oreodoxa en andere palmen, verder Ficus , Musa , de katoenheester 
(Gossypium ) met bloemen en vruchten beladen, Ixora, Acacia's, Oleander, 
Hibiscus Rosa sinensis , Poincettia , Clusia , Tamarindus , Mangif era ; 
maar in ’t algemeen is de stad en ook de naaste omtrek open en zon¬ 
nig, lang zoo schilderachtig niet gelegen als het stille Paramaribo. 
Een schoon plekje is de met smaak aangelegde en met fraaie planten 
voorziene Public-garden. Wij zagen daar o. a. een Poinciana regia , bezet 
met orchideën en andere epiphyten, en een fraai gekweekt exemplaar 
van Couroupita guianensis , een boom, dien ik ook daarom speciaal ver¬ 
meld, omdat hij ook in het Para-district, dus in de streek van Suriname, 
✓ die wij bezochten, wordt aangetroffen. De een paar meters lange bloei- 
takken kwamen op ongeveer manshoogte als een dikke krans uit den 
stam te voorschijn, die eerst hooger op in de bladkroon overging. Daar 
hij juist bloeide, konden wij de zonderlinge vergroeiing van een deel der 
meeldraden tot een breede zijdelingsche schijf, waardoor de plant zich 
p onderscheidt, in het leven waarnemen. Tusschen de bloemen bevinden 
zich hier en daar de bolvormige vruchten van de grootte van een ouder- 
wetschen kanonskogel, waaraan de boom in het Engelsch den naam van 
Cannonball-tree te danken heeft. 
4 
