53 
— Waarschijnlijk te 9 uur. 
— En wanneer kunnen wij onze bagage van boord krijgen? 
— Terstond na aankomst, als wij aan den wal liggen. 
— Uitstekend. — Wij hopen u toch nog voor uw vertrek, aan boord 
te bezoeken. Het zal bij aankomst te druk zijn met allerlei, om afscheid 
te nemen. 
Wij deden dit ook den volgenden Zondag, en hadden toen nog eën 
gezellig uurtje met hem en de officieren. Ik behoef niet te zeggen, dat 
onze beste dank voor zijn goede zorgen onderweg, en onze beste wen- 
schen voor zijn behouden terugreis hem bij zijn heengaan vergezelden. 
Tot ons leedwezen vernamen wij later, dat hij op die reis, door onge¬ 
steldheid overvallen, in Paramaribo moest achterblijven. Thans is hij 
gelukkig hersteld en weder met zijn Prins Maurits in de vaart. 
Moge hij nog vele passagiers van Nederland naar de West-Indische 
✓ koloniën overbrengen! 
Al nader bij de kust komende, stoomden wij eindelijk, met een sier¬ 
lijken en juisten boog, tusschen de beide forten door, de betrekkelijk 
nauwe, nog geen honderd meters breede opening der haven van Wil¬ 
lemstad binnen. 
Daarop breidde zich de haven zelve voor ons uit als een bijna recht 
kanaal van honderdvijftig tot tweehonderd meters breedte ^enanderh al ven 
kilometer lengte; aan het uiteinde bespeurden wij den ingang van het 
Schottegat, gevat tusschen de kalkklippen aan weerszijden, waarop, rechts, 
het Fort Nassau. Geheel in de verte over het water vertoonen zich de 
zacht glooiende heuvels van het binnenland, wier voeten door het Schot- 
tegat worden bespoeld. 
Rechts en links van ons breidt zich de stad uit. Links Otrabanda, 
rechts, waar wij aanhouden, de eigenlijke Willemstad: eerst het fort 
met de woning van den gouverneur, een net breed gebouw met ruim 
voorplein, en vooruitspringende bovenzaal in het midden, waaronder 
een poort die naar het binnenplein voert. Dan weder een plein, daarop 
uitloopend een vrij breede straat, alles geplaveid. De witkalk der muren 
van de huizen is met een zacht tintje gemengd, wat de oogen aangenaam 
aandoet. Overigens nauwelijks eenig groen dan dat der vensterjalouziën. 
Onderscheidene schepen liggen in de haven. Een stoompont vaart van 
J?' het eene naar het andere gedeelte der stad heen en weder. Bovendien 
talrijke platbooms vaartuigjes (pontjes), die door wrikken — de schip¬ 
per staat dus aan het achtereinde — worden voortbewogen en bestuurd. 
De kaai, waar wij aanleggen, is vol drukte. Negers rollen vaten, ver- 
