70 
een hoogen leeftijd bereikt hebben, voordat zij hun cephalium vormen. 
Dit gevoelen berust deels op den bekenden langzamen groei in onze 
kassen, deels op berichten uit de plaatsen waar deze planten in het wild 
groeien. Bij de beschrijving en afbeelding van Melocachis communis in 
het Botanical Magazine 58, N. S. 5, N°. 3090, naar van St. Kitts inge¬ 
voerde exemplaren, woidt gezegd, dat de inwoners van dat eiland heb¬ 
ben opgemerkt, dat voorwerpen van deze soort, jaren achtereen, zonder 
blijkbare toeneming in grootte, stand hielden, en dat de overlevering den 
leeftijd van sommigen op twee- tot driehonderd jaren schat. 
Hierbij moet natuurlijk onderscheid worden gemaakt tusschen den tijd, 
dien de stam behoeft om tot zijn volwassen staat te geraken, en den 
tijd, gedurende welken hij dan nog kan blijven leven en zijn cephalium 
vergrooten. Het eerste tijdperk schat Miquel op twaalf of meer jaren, 
de laatste periode acht hij veel grooter te kunnen zijn. 
Beide kunnen alleen door nauwkeurige waarnemingen op de plaats y 
zelve worden bepaald. Ik heb dienaangaande geen geheel voldoende 
inlichtingen kunnen inwinnen. 
Mijn indruk is echter, dat de bovengenoemde voorstellingen overdreven 
zijn, en dat in elk geval de eerste periode in de vrije natuur korter duurt. 
Immers, indien deze periode lang ware, zou men in het wild voorwerpen 
van alleilei grootte moeten vinden: van zeer kleine tot volwassene toe. 
Ik heb echter, met zeldzame uitzonderingen, alleen middelgroote en vol¬ 
wassen voorwerpen gezien. 
Door cultuurproeven, op de plaats zelve, zal dit kunnen worden uit¬ 
gemaakt. Echter, indien dit deel der ontwikkeling werkelijk betrekke¬ 
lijk snel mocht geschieden, zal men de jonge planten goed van water 
moeten voorzien, en de cultuur dus niet moeten beginnen, tenzij men 
in een nabijzijnden put of tank altijd voldoende water bij de hand heeft. 
De tweede periode schijnt bij verschillende soorten niet dezelfde te 
zijn. Van sommige heeft men slechts kleine halfbolvormige cephaliën 
waargenomen, bij de meeste verheffen zij zich daarna tot een cylinder 
van kleinere of grootere hoogte. 
Op de eilanden beneden den wind zag ik de cephalien niet hooger 
dan 12 cm. en dat nog wel bij uitzondering. Bij M. communis daaren¬ 
tegen, op St. Eustatius, zag ik ze van meer dan een halven meter. 
De grens waartoe elke soort haar cephalium ontwikkelen kan, is na- A 
tuurlijk ook alleen door voortgezette waarneming in loco te bepalen. 
Gedurende die periode verkeert de plant in een eigenaardigen levens¬ 
toestand. De stam neemt weinig meer in grootte toe. Verhouting heeft 
W' 
