A L G A E. 
70 
übersetzt'). Elegantissima specimina inveni cum zmiciss. Fr eie sie¬ 
ben, im tiefen Nachtigallstollen zu Tuttendorf,\ 30 Lr. vom Mundloch 
loco perangusto, iniquo, rarius salutato. 
DIAGN. Byssus nivea splendens, circulos formans dianletri 2-5 pe- 
dalis, ramosissima , ramis ex filamentis tenuissimis contextis repen- 
tibus ligno vel saxo ardte appressis^ mollissimis flexuosis, varium 
in modum divisis, saepe furcatis, apice dilatatis fere plumosis, 
subcripsis. Habitus Hypni crista castrensis. Vid. Tab. nostxam 
IV. fig. 18. (Singulum ramum eodem ligno cum B. digitata aflh 
xum Tab. III. fig. 10. exhibet.) 
OBS. Miror Byssum speciosam magnitudine colore, nitore ramorum- 
que luxuria omnibus plantis fodinalibus (B. plumosa tarnen ex- 
cepta) palmam praripientem, nullo hucusque Botanico descriptam 
esse. Specimina vidi orgyialia im Weisstaubener Stollen zu Marien - 
berg (im Hangenden , auf Vater Abraham , wo die' Wassersäulen - Ma¬ 
schine steht.) Differt a B. radiciformi, quam hucusque haud saxa- 
tilem vidi, ramis orbiculatim. dispositis, apice dilatatis, haud su- 
bulatis, corporibus globosis nullis. 
globosa. 124. BYSSUS GLOBOSA alba filamentus in glqbum glomcratis. 
Leske Reise durch Sachsen, p. 92. tab. III. fig. 2. Scop. Dissert. I 
p. 93. tab. 16. Lin. Syst. Nat. ed. Gmel. T. <2. P. 2. p. 1396. n. lg. 
HAB. ad trabes im Eselsstollen unfern dem Familienschacht rarius. 
OBS. Inventor Scopoli. Mea specimina , solis radiis exposita fiaves- 
cunt, suntque iconi Leskianae quam Scopolianae similiora.—Nescio 
quae sit Byssus cryptarum Lin. quam cum B. coriacea j^erennem 
et speluncas inhabitantem dicunt. Quotquot speluncas et fodinas 
hucusque perscrutatus sum, nil capilacei cinerei tenacis perennis 
observare contigit 
Byssi genus medium est inter Fungos et Muscos (Algas) his tarnen 
propius accedit et ab illis differt quod diutius persistat et sub- 
stantia carnosa careat nec ullam fungis similem figuram (? Byssus 
clavata.) et texturam obtineat. Dillenius. 
V 
FUNGI. 
