XVII. 
Eneca in lib. de providentia : Id, in- 
quit, in quotfc folidifiimum eft quod exer¬ 
cuit. Non eft arborfblida necfortis > ni fi in 
quam ventus frequens incurfat. Jpfa enim 
vexatione confringitur & radices certius 
figit. Fragiles fiunt , qua in aprica valle cre¬ 
verunt. Pro ipfis ergo bonis viris eft, ut efife interriti pofiint, 
multum inter for mi dolofia verfari , aquo animo ferre qua 
non i fint mala, nifi malefiifimenti. Hac ille. In hanc vero Jen¬ 
tent iam adhuc multo nervofius D. Chryfoftornus , Homilia 
LXXIII. in Genefin, breviter hac commentus esi: Vtarbo¬ 
res , qua radices altius miferint , quam vis fiimmum ventorum 
excipiant impetum, nonfrangi aut evelli pojfunt:fic orationes , 
quas animus pius D E o fiuo reddiderit, per quam tuto affixa, 
efferuntfefie in excelfum, nullo <fpervertuntur aggreffu cogita¬ 
tionum. In aliis additur. Incursionibus solida¬ 
tur. K^Animus enim reti e infiitutus multis f arumnis ac 
adverfitatibus exercitus,eo fortius in malis refiftit & radices 
conflantiafirmiores agit . K iw.cris affini 'j frzot, 
ait divinus Hippocrates : Motus confirmat, ignava quies re- 
folvit. Jguofreciat apud Thucydidem Periciis egregium di¬ 
tium, usoiUne ffog 7U$ Jrvppozfisyvww (aci/ yjxiqzc Avyrxvltxf, 
tgyco $1 pocAiqx ctfiiXxavxTQi xfif mhidq rfij IAutm - 
fit euri: Nam qui in calamitatibus animo quidem minime tri- 
flantur,re autem & operibus maxime obfiftunt,hi optimi fiunt, 
fiveprivat i hominesfive civitatesfuerint. Avfyuv yx(> \&Auv 
fi^vovis fxczAaosilocj , Virorum fortium petius non languefit 5 
ait Sophocles. 
VENTIS 
