XXIV. 
Coepimus hoc ex doclifiimi Adriani 
lunii Emblemate IX. in quo refert, Plutar- 
chumin libe lio.quem defidentibus Pythu o- 
raculis conferipfit perhibere in Oeco , ( quod 
adificium a Cypfilo tyranno confecratum 
fuit) inter Templi ifiius anathemata exti- 
tijfepalmam aneam, ad cujus radices infulpta vifebanturplu¬ 
rima rana. & natrices, quos hydros nominant. fiuotypo exi- 
fiimatidem Iunius ( quamvis Plutanhus aliter explicet) indi¬ 
cari eos,qui invidis linguis & exitiali maledicentia veneno ar- 
mati,probos ac int,egros vita viros non obliqua, ut fapefieri fo- 
let ,j?d recta via ac ratione ad honores & dignitates tenden¬ 
tes,evertere & omnibus bonis exuere tentant, attamen fiufira . 
Tfivm innocentia ac virtute fiua ficti ac muniti invidorumor- 
fus (f calumniatorum obtrectationes facile fiernunt ac retun¬ 
dunt, (f tantundem curant.quantum Luna latratum canis , ut 
esi in proverbio. Palma enim ardua prima nobilitatis arbor , 
fiondibus nunquam vidua,homines ad magna tendent es aptif- 
fime exprimit, ad cujus radices rana plurima odiofitfita coaxa * 
tione omnibus molefia, calumniatorum mores optime expri¬ 
munt , (f hydri nullis ferpentibus veneno inferiores (fi P inio 
credimus) virulentos invidorumfibilos defignant. De quo 
infuper ejufdem lunii eruditos verficulosJubj icere, breviter 
hac explicantes , vifiumfuit. 
Palma caput tollit coe!o ardua cujus ad ima 
Rana loqtnx, (tabuiantur & hydri. 
Oppugnant proceres : cp iorum via confonarc&o cft 3 
Dcgcnercs,atqiinvida lingua. 
IN VI 
