V 
XL IV. 
Ructus arboris Perfiaformam cordis repra- 
fentare, folium autem cum linguafimilitudinem 
habere, Plutarchus quotfe in libello de ifide fi O- 
finde notavit, cum in Aegypto Harpocrati hac 
arbor fuerit dicata, cujus veteres mentionem fe¬ 
cerint ; (fi inter recentiores Car olus Clufius in fuis obfir vatio- 
nibus Hifianicis diligenter deferipfit ac delineavit. Plinius ta- 
men cum Per fico arbore ( cujus for fit an nonnihil c ongener eft, 
Jpecie autem differt) videtur quodammodo confundere . D oce- 
mur hoc fijmbolo, veritatis orationem debere ejfi fimplicifii- 
mam,acundiq ? fibi conflare.unde Germanis proverbium quo¬ 
que adhuefrequens est, volentibus Cor (fi linguam oporteres 
tinum idemcp effe.fifuodutinam hodie,quoniam 
Candor in hoc zvo res intermortua psene eft', 
plttres diligentius obfirv arent, cum profeci o,fecundum B. Na- 
z>ianz,eniditiumgravifi. Tmvoazr&azroiviTvv ydnuovivfid 
eJl,nihilfimulatumpofiit effiediuturnum. Videmus autem (fi 
quotidie experimur,potius jam nimis ver e in multos conveni¬ 
re iflud Ciceronis, in quadam Epifiola ad fipuintum fratrem, 
ditium , ubi ait: Multis fimulationum involucris tegitur fi 
quafi velis quibusdam obtenditur unius cujusq? natura fons 5 
oculi,vultus perfape mentiuntur: lingua autem fepifi. Definit 
vero idem Cicero Veritatem libro 1I. de inventione,per quam 
immutata ea quafimt, aut ante fuerunt , aut fatur.a fu Jit, di¬ 
cuntur. Ad veritatem autem amplellendam Sophoclis est egre¬ 
gia cohortatio. 
■$> \ f 
@oior&,xiy(dv ruAvfii-, a’ o-Qocft.vi neri. 
Bono fis animOiYeradicendo nunquam erraveris ♦ 
CON- 
