XL VI. 
E Alce tam •veterum autorum quam recentium 
definitiones non parum quofo inter fi diferepare 
videmus. Nam quam lulius Cafarlib. vi. de belli 
Gallico Alcem defer ibit, doclioru judicio dt Ma- 
chiis Plinii , quam in Mofiovia adhuc reperiri, 
funt qui dicant. Prut enica autem & Suecica Alce, Germanice 
vocatur, (JttctlD/ quafi ipfa fit miferia,cumtimidu fit animal 
admodum, fiatimfy homines olfaciensfugiat, ac prat er ea quo¬ 
vis vulnereparvo accepto moriatur. Aiunt etiam Epilepfia la¬ 
borare crebro,& ungula pofteriore auri appofita inde liberari, 
quod tamen apud incolas etiam quofdam nondum fidem repe¬ 
rti. Olaus Magnus nefiio qua de cauffa Onagrum faljo vocat, 
libertus melius Equicervum: Cardam,ts : & alii magnum a- 
nimal. Scaliger vero in Exercitationibus cum Rangifero(ut & 
alii) videtur confundere, lubatos Bifintes nominari a Plinio 
putat Apollonius MenabenusMedius ante hoc tempus loan¬ 
nis Regis SuecU, qui etiam peculiarem de eo commentarium 
conferipfit. Dodoneus exiftimat Strabonem , Salinum, Paufiu 
niam (quamvis plenam illius cognitionem non habuerint, de 
nofira Alce effi mtelhgcndos. Facultatem autem Vngu afingu- 
larem ineffi afferunt, quamvis infimaparti corporis, contra E- 
pilepfiam,&Hyfterica mala,non folum intra corpus,fidamu¬ 
leti quofo infiar adhibita.De Cornibus idem alii affirmant,non 
pauci negant, tametficontra venena inftar cervini cornu ufur- 
p ar ip$ffi,non dubitem.Dequo alibi plenius disputabimus. Di- 
fcere autem inde debemus, fipejetiamhumilia &abjetfaatque 
contemtanon exiguam in fi utilitatem continere, guare Pli¬ 
nius rettedictihb.xw.cap. x i v. Nihiltamparvumetf,quod 
non foriam futilitatem) parere pofiit. Cuius rei exempla 
plurima afferri poffent, nifi ubifaeffent illa nota & obvia, & 
brevitas argumenti hoc loco idnonpermitterct . 
L* T7 ’ 1 
V 
