7 
L i ? * b X. ai9 
I \ * s 
tudinem 2. 1 fomnium, inuenimus exempla, a. Ma¬ 
gnus hic b. *inuitat locus, et diuerfis refertus do¬ 
cumentis, vtrumne fint aliqua praefcita animi quie- 
fcentis: qua fiant ratione, an fortuita res fit, vt 
pleraque. Et fi exemplis agatur, profe£to paria 
fiant. 3 A vinor. et a cibis proxima, atque in 4re- 
dormitationecf. vana effe vifa, prope conuenit. Eft 
autem 
i . Somnum . Ch. 2. in vita. Ch. 3. Autumno . Ch. 
. redormitione. M. et Ch. 
anima. Leopardus cap. 2. 
VIII. Dalec. 
z. Contra confuetndinem) 
Nero n e m numq uam fo- 
mniare folitum, tradit Sue¬ 
tonius , fub extremum vitae 
tempus euidentibus porten¬ 
tis fomniorum territum 
tuiffe. Dal. 
Contra confuetudinem) 
Qui enim numquam fomnia- 
runt, deinde praeter con- 
fuetudinem fomniant, vale¬ 
tudinem in iis fuiffe muta¬ 
tam vel ad morbum vel ad 
mortem, ait Arift. I. c. H. 
a. Exempla) Suet, in Ne¬ 
rone de eius vita, e. 46. 
Tenebatur ad haec euidentibus 
portentis fomniorum — — 
numquam antea fomni are, fo- 
litus, Tertullianus L. de ani¬ 
ma ; hoc ipfum de Nerone 
ex Suetonio: de Thrafyme¬ 
de , ex Theopompo recitat. 
De Thrafymede eodem, et 
de Cleone, Plutarch. de 
def. orae. p. 437'. H. 
h. Magnus hic) Habet in 
eam rem multa elegantem 
ac erudite Laclantius, L. de 
opif. Dei c. Ig. p.5§o. quae 
tu, li vacat, cohfule. De 
toto hoc argumento Macro¬ 
bium vide in Somn. Scip. 
L. L c. 3. p. IO. cui capiti 
lemma, Quinque effe genera 
fomniandi . Ariftotelem quo¬ 
que Lib. de diuin. per fomn* 
c. 1. p. 697. et 698. H. 
c. A vino ) Vide N. et Em. 
N. XCVIL (hic adi.) A vi¬ 
no) In quibufdam MSS. le¬ 
gitur autumno: fed plane, vt 
quidem videtur, contra feri- 
ptoris mentem:; qui L. 
XXVIII. f. 14. e% Ariftote- 
le et Fabiano tradit, circa 
Ver et autumnum plurimum 
fomniari. H. 
d. In r e dormit atione ) Ho- 
rat. Atque ego cum Graecos 
facerent , natus mare citra» 
Ver ficulas , vetuit me tali voce 
Quirimus , iPofl mediam no¬ 
ctem vifus , cum fomnia ver®* 
