55 6 x C. Plinii Nat» Hi st. 
melorum aut rhinocerotum id mittant. Spinant 
ipfam z. in Graecia quidam pyxacanthum a . 2 Chi- 
ronium vocant 
XVI. (VHI.) Et rnadr h< % ex India aduehitur, 
cortex rubens radicis magnae, nomine arboris fuae: 
qualis fit ea, incompertum habeo. Corticis meiler. 
decofti vfus in medicina ad dyfenfcericos praecipuus 
habetur. 
XVII. Saccharon d, et Arabia fert, fed lauda¬ 
tius 
i. Chironiam, c. 14. L XXIV* vocem tamen hic fuperua- 
cuam arbitror . 2. ex Arabia adu . cortex rujfefc. 
Diofc . 
z. Spinam ipfam ) Scribe vi nomen arbori a Lufitanis 
feminiha rermii1atione,fjyx/z- inditum refert. A Cofta L. 
cantham Chironiam . Diofco- Arom. c. 12» Arbore de las 
rides praeallegato loco: Ly- Camanis , huc elt, Arbor 
cion quod pyxacanthum aliqui dyfenteriae: a Brachmanis 
vocant pinofa arbor e fi: et medicis, Maere. In prouin- 
P Unius lib. XXIV. cap- 14. cia Malabarica et Cocini 
Lydon prae fi antius e fpina regno nafei, ibique vifani a 
fieri traduntquam et pyxa- fe idem teftatur. H. 
cantham Chironiam vocant. d. Saccharon ) Gal. Sim p, 
Tim. 5. Varro Narbonenfis-, hi- 
a. Pyxacanthum ) YIv^cc- dica non magna nimis arbore 
x&v&av Diofc. quia fpina eft crefdt arundo , lUius e lentis 
buxi folio. Plin. L. XXII. premitur radicibus humor, Dul- 
f. 77. pyxacanthon Chiro - cia cui fucco nequeant conten- 
niam. H. deve mella. Statius Syl. j. 
b . Et macir) Diofc. L. I. Et quas percoquit Ebutia can- 
C, I io. Grib. 1 . c, Galeno nas. Lueanffi. Quique bibunt 
de facult. limpl. med.p.SCj. tenera dulces ab arundine fuc- 
(pKOiogs^tv sx rifc 3 Iv- cos. Strabo s, E hs qfij 
Six S54 noiAi@cy.6vot; 5 etc. Sic 7 re$t ere ttoiSci 
et Aecius tum in MS. noftro yski, ueXicrcoSv y.vj xcr&v, 
Graeco, tum in edit. Eat. Attianus in Periplo, ^ 
de re med. L. I. p 23. H. yskt r6 xotKxyjvcv, ro Xg- 
c. Conicis meile) Hoc eft, yoysvov vw/ufi. Brod, c. 
cum meile. Ita Galenus , et 22* IV Indicum folem voca^ 
Aetius quoque 1 . c. Ab ea vit Archigenes 5 Arabes Td- 
baxir 
