Non alia igitur caufa quaerenda eft, quamob- 
rem Simonis Pontificis peregrinis charatleribus 
percuffa numtftnata fint, nifi quia percuffa in Samaria: 
quemadmodum haud alia eft inquirenda caufa cur 
plurima Romanorum Imperatorum numifmata in» 
fcripta fint Graece, quam quia cufa in Graecia 
funt. Praefertim quum Samaritanae fcripturae 
veftigia, Simonis numifmatibus antiquius nullum 
fit, aut conflare vllo argtunento poffit, vetuftio- 
rem eam in Terra fan£ta effe, quam fint dedu&ae 
in Samariam coloniae Cuthaeorum. Phoenicia 
certe ea fcriptura non eft : nam Phoeniciae literae, 
quaevifuntur in nummis Tyri et Sidonis, earum 
fimilitudinem habent quas Samariticas vocant, vt 
Graecae habent Arabicarum. 
Ducit ergo nos in cognitionem rei dignae fcitu 
ille ipfe qui ignotus nobis eft chara&er nummi 
pofterioris. Sed pHorem maxime commendat, 
quod ipfam exhibet notatam perfpicue ciuitatem 
Samariae: in qua percuffi nummi fuere, quos Sa¬ 
mariticos vocant. Nam litera XD quae in ima parte 
* prioris areae latere finiftro confpicitur, non alio 
fine ibi potuit collocari, quam vt ciuitatem defigna- 
ret, vbi percultus nummus eft. Sichem nimirum 
ipfa eft, caput Samariae, vbi Jlullus ille populus fuit, 
qui habitabat in Sichimis, vt di&um eft fuperius: hoc 
eft, addi£lus cultui inanium deorum: qui tunc fal¬ 
cem plus ibi poterat, quum ita facer autor fcribe- 
ret. Imitari praefe&us monetae in hoc numifmate 
voluit formam nufnmorum, quos percuti iubebant 
vicini reges, inprimis vero Syriae. Nam in his ea j 
aetate fola litera A. Antiochiam denotabat, et qui¬ 
dem eo interdum loco vel litu collocata, quo iftic 
confpicitur litera V, Qui charafter igitur Samari¬ 
ticus vulgo nuncupatur, is primaeua origine pro¬ 
prius 
