omnia haud firmioribus refponfionibus Pantheus 
refellit, quam folidis fundamentis fuam de Plinii' 
patria opinionem conftituerit, Suetonium de Viris 
illuftribus egiffe inficiatur, eodem cudi Sereno Sarn- 
rnonico errore lapfum duos Plinios patrem, et fi¬ 
lium vnum feciffe, aut etiam volentem, efr fcien- 
tem peccaffe, vel patriae mentionem, quam Sue¬ 
tonius praeteriiffet, ab aliaaccepiffe, a quo forte in 
antiqua Plinii editione litera deprauata fit loco ver¬ 
bi fflronenjis , altero perperam fubrogato Nouoco- 
menfis. Videte Patres, quo defiderium (leni verbo 
et remiffo dicendi genere vtar) ;homines praecipites 
impellat, quid non faciat comminifci, licentia plus- 
quam imperatoria vfus Pantheus Suetonio fua ope¬ 
ra adimit, adulationis notam inurit, obiicit lapfum, 
verba expungit, lectiones immutat. Si quaeratis 
rationem, nulla eft; jfed eius loco voluntas 
nobis accipienda eft. Quid Pantheus facturus fuif-, 
fet, fi quis verbum illud Conterraneus , quo maxi¬ 
me nititur, et quod totius difputationis, et opinio¬ 
nis fuae veluti bafim, ac firmiffimum fundamentum 
conftituit, neget Plinii effe, neget iuniorem Pli¬ 
nium Patauium libi proximum feciffe, quo argu¬ 
mento nobis ereptum Plinium putat; fi in exfcri- 
bendo antiquo epigrammate, cuius auctoritate nos 
de caufa noltraprorfus cecidiffe gloriatur, maiorem 
in eo fidem requirat, fi cognationem illam, quam 
adeo iatiat, vt Plinium Veronenfem effe conuin- 
cat, fabulam effe, quifpiam dixerit, quid, dico, 
Pantheus fuiffet facturus ? magnam quidem libi in- 
iuriam illatam non addubito fuiffe exclamaturum, 
negari omnia fine ratione, quod equidem ego quo¬ 
que faciendum non effe confirmo, et cum eo in 
hoc conuenio, vt ratione, non voluntate conten¬ 
damus. Quamobrem ne polthac dictum a nobis 
quit- 
