xJivi 
c.\ 
mani, opulentiffimam, et pofcentiffimam coloniam 
Veronam tam abiecto, et dem i flo animo fuiffe.vvt 
tanta injuriae propulfandae caufa hifcere non aude¬ 
ret? Tam impudentem Suetonium, vt eum tanti 
mendacii non puderet? Hac patres conie&ura val¬ 
de commoneor ad credendum ab omni eiufmodi cri¬ 
mine, quod illi Pantheus obiecit, Suetonium peni¬ 
tus liberum extitiffe. Sed illa maxime, quod cau- 
fam, ob quam aut Plinius iunior libiin auunculipa- 
iria referenda Suetonium adulari concupiuerit, aut 
is illi debuerit affentari, non video vilatrr; nili eam, 
quae ineptiffima, et abfurdiflima eft , quod eorum 
alter, aut vterque ex patriae diuerlitate nonnullam 
Plinio leniori exiffiimationis acceffionem, aut decef- 
fionem fleri arbitraretur, quae iniuniorem Plinium 
redundaret. Quod ego dici non patiar, hoc loco 
pro Veronenbbus, et amplifflma Italiae ciuitate liben¬ 
ter certamen aduerfus eos fubiturus, qui leniorem 
Plinium exilii mati on is fuae nonnullam facere iaftu- 
ram affirmare auli fuerint ob patriam Veronam, et 
fplendorem iunioris quadamtenus hoc nomine ob- 
feurari, quod lege patrem habuerit Veronenfem, 
qui natura Nouocomenfis effiet. In quae ego, cum 
oculos infero, et introfpicio diligentius, longe a 
Suetonii moribus, ab opinione Plinii iunioris, 
ab illius faeculi imperantis Traiani libertate, haec 
aliena effe iptelligo. Abefl: a veritate, plurimum 
abeft, vt vel ille tam turpiter, atque inepte fuerit 
adulatus, vel Plinius, quod libi ornamento maximo 
effe potuit, nonnullo fore dedecori parum pruden¬ 
ter arbitratus fit: aut Veronenfes, quorum haud 
parum multi ex his reliqui adhuc viuerent, qui Pli¬ 
nium agnouiffent, (nondum enim ab eius obitu 
•anni triginta, aut triginta quinque effluxerant) tan¬ 
tam iniuriaai diffimulaturi fuerint, vel ceteri men¬ 
dacium 
