XUIV 
mum fuifie ille profefTus eft. Fere enim de refla via 
digredientium proprium eft, vt vnam non teneant; 
fed, yt fibi quilque melioribus niti Coniecturis per- 
fualerifc, diuerfas ingrediatur, et longius aberret. 
Modeftius egit cum D. Hieronymo Pantheus, eum 
enim excufauit, fed ita, vt de Plinio, Ennio, et 
Perfio prius accufairerit, et vulnus finxifte videtur, 
cui hoc nomine mederetur, quod grauioribus ftu- 
diis , atque officiis impeditus interpretationem nota¬ 
rio fe tefte, tumultuari e-L). Hieronymus diffiderit, 
qui tamen velocijfime non temere, non negligenter, 
aut inconfiderate dixit: praeftitiflet enim interpre¬ 
tationem non attigi (Te, quam aut minus occupato 
aniam accuratioris verfionis praeripuiffe, aut lecto- 
ri erroris occafionem praebuiffe. Dicam quod fen- 
tio , nomen occupationis non tam probabilem excu¬ 
bationem, quam latentem accufationem fignificare 
videtur in eo praeiertim, quLnon coactus, fedfpon- 
te, et vitro hanc operam aggreffus eft Eufebii hifto- 
riae Latinae faciendae. Sed ne excufationis quidem 
fuit vlla neceffitas occafio vlla. Nam fi haec Eufe¬ 
bii furit, memor confilii fui, et fibi ab operis initio 
propofiti inftituti, D. Hieronymus fideliter ea La¬ 
tina fecit, quae de Plinio, Perfio, et Ennio Eufe* 
bius fcripfera.t: Graeca enim, vt mox dicam, fide- 
liffime exprimere curauit. Atfalfa funto. Interpres 
eft, non'emendator, nec fibi curae fuit inquirere 
diligentius, atque ad examen reuocare, quam re£te 
lingula ab Eufebio fcriberentur; fed quam recte a 
fe Latine redderentur. Quod fi haec omnia forte, 
de quibus agitur D. Hieronymi, non Eufebii fue¬ 
rint; quid Eufebius de eo accufatur , quod ne fcri- 
bere quidem cogitauerit? Quid ab eo poenae repo- 
fcuntur erroris, fi quis eft, a D. Hieronymo com- 
miffi, qui non folum interpretis, verum etiam Icri- 
ptoris 
