3CCIV 
dem libro III. legatur, quae nullo pa&o Plinium 
cetera adfcribentem latere potuit, cum plantae Scor- 
dii, et Artemifiae iisdem prope verbis, quibus Dio- 
fcorides hiftoriam perfecutus fit, quarum vna im¬ 
mediate Tuflilaginis hiftoriam praecedit, altera pro¬ 
xime fuccedit, vt non fit locus aduerfariis ad hanc 
refponfionem confugiendi. Quibus tamen etiam 
in hac obfecuturum me libenti animo polliceor, vt 
fatear hoc caput Tuffilaginis in Diofcoride Plinium 
non vidiffe, qua ratione fit flictum, vt impegerit in. 
communem errorem, profeflus hanc plantam cau¬ 
le, floreque e fle deftitutam; modo mihi illi refpon- 
deant ctiius fint, numerus foliorum, color, et fi¬ 
gura Tuflilaginis totidem verbis in vtroque fcripto- 
re Plinio, et Diofcoride exprefli, huius ne, an Pli¬ 
nii, vel cuiusdam tertii. In au&orem Plinium, quem 
adeoffnfefhantur, fcio non effe hanc partem rela¬ 
turos , quod fieri non poteft fine crimine Diofcori- 
dis.apud quem eadem legitur iisdem verbis, cuius 
fi propria iit, cum in Plinio exftet, neceffe effet ex 
Diofcoride eam effe tranfcriptam, ac quod prius 
negabatur fateri, Plinium Tuflilaginis hiftoriam in 
Diofcoride legifle cenfuram continentem, cui fe 
obnoxium Plinius non feciffet. Illud reliquum eft, 
vt affirment, quod ego quoque facile concedo, ex 
tertio quodam aufiore, quem vterque legerit, Pli¬ 
nius, ac Diofcorides, haec manaffe. Quae fi vera 
funt, Patres, ac neceffaria, fi argumenta inconcuf- 
fa, atque eiusmodi, vt nifi ab improbo, et obfti- 
nato homine negari nequeant, feqpitur, vt Plinius 
nofter idcirco damnari non debuerit, quia haec in 
eo verbum de verbo ex aliis exferipta inueniantur, 
quando profeflus eft, per quos profecerit in Angu¬ 
lis libris; furti vero culpa recidat in Diofcoridem 
fuuin* 
1 
