Liber XVIIL 
227 
lignum i nec filueftrium arborum remotanimque, 
1 ne in faltus deuios montefque eundum effet quae¬ 
rentibus figna: non rurfus vrbanarum, 2 et quae 
topiario tantunj coluntur, quamquam et in his illa 
vi fantur. Vertit m. oleae antepedes fatae, vertit 
tiliae ad mille vfus petendae: vertit populi albae 
etiam vitibus nuptae. Adhuc 3 parum, inquit : vl- 
mum vite dotatam habes: et huius 4 vertam. Pa¬ 
bulo n. folia eius ftringis, vitem deputas. Afpice, 
et tenes fidus. Alia parte caelum refpiciunt, quam 
qua fpeftauere pridie* Salice omnia alligas, humil¬ 
lima arborum, ipfe toto capite altior: et huius cir¬ 
cumagam. Quid te rufticum quereris? Non ftat 
per me, quo minus caelum intelligas, et caeleftia 
icias. Dabo * et auribus fignum. Palumbum vti- 
que exaudi gemitus. Tranfifle folftitium caueto pu¬ 
tes, nifi quum incubantem videris palumbum. 
P 2 a. 
I. vtPint. ex. M. 2. Jic et M. vrbanarum quaeque 
t. Gr. 3. parum e fi inquit Gr . 4. veterino¬ 
rum pabillo verfa folia firingis , firingens vitem depu¬ 
tas . Afpice et tenebris fidus. Vet. firitigens autem . 
Alii. 5. et ex anibus. V. et M. 
Circumaguntur enim folia 
earum pofi folfiitium : nec alio 
argumento certius intelligitur 
fidus confectum. Vide etiam 
Varronem de R. R. I. 46. 
Gellium quoque IX. 7. p. 
471. Fulgo et fcviptum , in¬ 
quit, et creditum eft*> folia 
olearum arborum brumali et 
folftitiali die conuerti : et quae 
pars eorum fuerat inferior at¬ 
que occultior , eam ftipra fieri 
atque expo?ii ad oculos , et ad 
folem i quod nobis quoque /i* 
mei atque iterum experiri vo* 
lentibus ita ejfe propemodum 
vifum eft. Adde et Schol. 
Niciacandri itiTher. p. 32. 
'K eXutx Tot 7 Xolvhk rtSv 
(pvKhwv Uveo e%si ev 
wgcf,'ro6 Ss [Aekavct) %ety>co- 
vcq- H. 
m . Vertit oleae ante pedes i) 
Eleganter haec Plinius ec* 
16. Lib. I. hift. Theoph. et 
c. 26. Lib. II. cauf* Dalec . 
n. Fabulo.) Iumentorum 
Vide quae diximus XVI. 3S 
Smn> 
